kinderlijk eenvoudig te bedienen dus..

De samenvatting is wat kort door de bocht.

Het paper is wel erg de moeite waard.
Het probleem is het volgende : Het P25 systeem (digitale porto) biedt zowel gecrypt als ongecrypte mogelijkheden.
Een deel van het probleem zit in het gebruik, waar het erg makkelijk is , en lastig herkenbaar, wanneer een gesprek, of een enkele deelnemer in de groep, in ongecrypte mode werkt.
Dat kan soms bewust zijn (porto heeft geen key update gehad), of onbewust.
Het is meer dan lastig genoeg om niet simpelweg de roepen 'schuld van de agent, die moet beter opletten'.

Een ander (fundamenteel) probleem is dat het protocol het makkelijk maakt om porto's te laten antwoorden, en zonder dat dat op de porto zichtbaar is. Daarmee is het vrijwel onmerkbaar uitpeilen van waar de porto's (en dus agenten) ruwweg aanwezig zijn goed mogelijk.

Wat met het stukje speelgoed kan is het selectief, en met weinig vermogen, jammen van alleen gecrypt verkeer. Omdat de situatie "is er al weer iets mis met de keys" van nature ook al voorkomt, zullen de gebruikers, typisch "dan maar ongecrypt gaan" , want het werk moet wel doorgaan. (een hele actie afblazen als een enkele porto weer eens een keyprobleem heeft gebeurt natuurlijk niet; Niet als dat soort keyproblemen toch vaak genoeg gebeuren).

Het is een mooi voorbeeld dat protocol design eigenlijk helemaal integraal moet zijn, tot aan de gebruikers interface en gebruikersstijl toe.
Dat is iets wat vaker, en bij IT (en security) in het algemeen misgaat.

Er worden, in afzondering (of achteraf, of allebei) regels en voorwaarden opgesteld waar _allemaal_ aan voldaan moet worden wil het systeem "veilig" zijn.
En die regels zijn, gezien vanuit de gebruiker die _gewoon wil werken_ , niet logisch , noch zijn ze noodzakelijk om toch het werk te doen. Dat wil zeggen, als je de regels negeert "werkt" alles prima en zelfs beter en sneller. Afgezien natuurlijk van een kans op een security incident.

En dan zijn security nerds en IT'ers nog verbaasd en verontwaardigd (pebkac) dat mensen niet door hun doolhof en hoepeltjes willen springen.
Het is lang niet altijd mogelijk om protocol en "workflow" integraal te ontwerpen, maar het blijkt vaak genoeg dat als een protocol of systeem (en device implementatie) naadloos aansluiten bij wat "handig werkt", en er in de praktijk shortcuts zijn die geen direct zichtbaar nadeel hebben, die shortcuts ook genomen worden.