Je vergelijking met Polyphemus en de ICE-burka is treffend en legt de vinger op de zere plek: in een samenleving die draait op wederkerigheid en vertrouwen, kan anonimiteit als een bedreiging voelen. Het is waar: de meeste mensen willen weten wie ze aan de lijn hebben, zeker in persoonlijke of zakelijke context. Een wereld waarin iedereen anoniem belt, is voor velen ondenkbaar en onwenselijk. Het voorstel voor een Anoniem Publiek Netwerk (APN) is echter geen pleidooi om alle communicatie anoniem te maken. Het is een pleidooi voor het behoud van een specifieke, publieke ruimte waar anonimiteit de norm is, niet als vervanging van het reguliere systeem, maar als een aanvulling. Het is de digitale equivalent van de telefooncel of de anonieme brievenbus: een noodzakelijke uitlaatklep voor situaties waarin identificatie een risico vormt, niet voor de dagelijkse koffiepraat. Denk aan de klokkenluider die misstanden wil melden zonder zijn baan en carrière te riskeren. De activist in een autoritair regime die ...