Door Anoniem: @10:04 Het Weberiaanse begrip van rationalisering kon begrepen worden als verlossing van de door irrationeel bijgeloof gebaseerde traditie van de pre- en proto-industriele samenleving. Hiermee is handelen losgekoppeld van denken, ook over ethische zaken die verder gaan dat alleen de onderbuik over techniek en wetgevingstechnieken, ook als het gaat om rationaliserende orde. Die morele ontkoppeling is evengoed een radicale normatieve keuze uit de bestuurs en besliskunde. Logistieke normen met zielloze perfectie uitvoeren, en die nog verdedigen ook. Of die uitvoering nou door digitalisering plaatsvindt, of door menselijke netwerken, ze zijn met elkaar vergroeid als een dubbele helix. Weber beschreef rationalisering niet als normatieve verlossing, maar als historisch proces. In zijn analyse van moderniteit, onder meer in Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus, toont hij hoe religieuze motieven juist hebben bijgedragen aan rationele organisatie van arbeid en economie. ...