Suffigheden. Je hebt boter bij de vis. En je hebt facturatie. Waarbij je dus zelf als kredietverstrekker het risico neemt dat je niet betaald kan worden. Anders moet je geen krediet verstrekken. Het is eigenlijk een onrechtmatige risicoverlegging. Die dan ook nog eens wordt versterkt met privacyschendingen en spontane bezoekjes van bemoeigemeentes. Griezelig. Doe dan gewoon boter bij de vis. Wat is daar mis mee. Wat wel mis is, is je eigen schuld bij een ander leggen. Zoals op factuur ofwel op krediet leveren. Het is dan niet eens zo van belang of de ander niet wil of niet kan betalen. Je krijgt dan gewoon je poen niet omdat je zélf zo stom was om op krediet te leveren. Wat je gewoon in je prijs calculeert, zoals elke supermarkt dat ook doet want overal wordt gepikt. Bevalt je dat niet, geen supermarkt doen maar een toonbank en vragen wat je wilt kopen. En dan gewoon boter bij de vis. Geen pollekes, geen koekskes. Zo moeilijk is dat toch niet? Om daar een potje privacy van te gaan zitten schenden, of BKR ...