Ik heb ooit ergens gelezen dat in een van de Scandinavische landen er bij het aanmaken van documenten al een strikte scheiding wordt aangebracht tussen identificerende gegevens en de overige inhoud, die worden gescheiden opgeslagen. Het aanbrengen van die scheiding is zo geen uitzonderingsverwerking maar iets waar ambtenaren in hun dagelijkse werk routine in opbouwen. Het resultaat daarvan is dat bij bijvoorbeeld Woo-verzoeken typisch het grootste deel van de gevraagde documenten binnen enkele werkdagen al kan worden geleverd. Waar bij ons een arbeidsintensieve actie nodig is, door mogelijk daarin onervaren mensen, om gegevens die afgeschermd moeten worden te verwijderen, is bij hun alleen een controle nodig of dat bij het aanmaken en bewerken van die documenten foutloos is gedaan, door mensen voor wie hoe die scheiding eruit hoort te zien dagelijkse routine is. Ik neem aan dat die anonimisering lijkt op hoe bij ons gepubliceerde verslagen van rechtszittingen eruit zien, met termen als "aanvrager" en ...