Je stuk leest alsof je eerst je conclusie hebt bedacht en daarna alleen nog feiten hebt gezocht die daarbij passen. Dat levert een verhaal op dat retorisch sterk klinkt, maar feitelijk op meerdere punten uit de bocht vliegt. Je schrijft dat Ursula von der Leyen "per decreet" maatregelen afkondigt. Dat is simpelweg onjuist. De Europese Commissie kan wetsvoorstellen doen, maar de meeste EU-wetgeving wordt pas aangenomen als zowel het Europees Parlement als de Raad van de EU ermee instemmen. Dat is niet eens een detail; het is de kern van hoe de Europese wetgevingsprocedure werkt. Vervolgens beweer je dat ministers in de Raad geen verantwoording schuldig zijn aan de Tweede Kamer. Ook dat klopt niet. Nederlandse ministers zijn politiek verantwoordelijk tegenover de Tweede Kamer, kunnen worden ondervraagd, moeten hun stemgedrag uitleggen en kunnen uiteindelijk zelfs het vertrouwen verliezen. Dat je de mate van parlementaire controle onvoldoende vindt, is een legitiem politiek standpunt. Maar doen alsof die ...