Ik heb het idee dat, elke keer dat de basis om gegevens in de VS onder te mogen brengen sneuvelt, de paniekreactie is dat dit wel heel erg groot is, en er dan een volgend trucje wordt bedacht om te voorkomen dat het tapijt onder de voeten vandaan wordt getrokken. En vervolgens wordt niet het tapijt leeggeruimd zodat het de volgende keer wel weggetrokken kan worden, nee, men gaat over tot de orde van de dag, alsof het niet al een paar keer gebeurd is, zodat er de volgende keer weer zo'n kromme noodgreep nodig is in plaats van dat men "veel plezier met je lege tapijt" tegen de VS kan zeggen. Al dat Gedoe as a Service van de cloud is heel gezellig en leuk, maar ik kan me tijden herinneren dat je als bedrijf of andere organisatie zelf je hardware had staan en dat de software in je eigen omgeving draaide. Dat kost natuurlijk wat, en ik roep niet dat we per se precies terug moeten naar waar we vandaan komen, maar ooit was het volkomen vanzelfsprekend dat een leverancier helemaal niet bij je data kon. Ook niet als ...