Door Anoniem: Als de Officier van Justitie een strafvordering op basis van poging tot oplichting had gevraagd zou die wél zijn toegewezen. Waarschijnlijk wel, maar een rechter moet het dan nog inhoudelijk beoordelen, je weet uiteindelijk pas wat de uitspraak is als die gedaan is. In de eis stond dus een enorme vormfout: oplichting, en dat had poging tot --- moeten zijn. Poging tot had niet het enige hoeven te zijn, het had erbij moeten staan. Het had oplichting, subsidiair poging tot oplichting kunnen zijn. Daarmee had het OM op oplichting gemikt, maar als dat het niet gehaald had had de rechter ook poging tot oplichting beoordeeld. En de verdediging had zich daarop dan kunnen voorbereiden, natuurlijk. Als deze samenvatting van mij niet klopt, Anoniem, zou je het dan - als het lukt hoor; het is knap moeilijke materie - nogmaals maar dan in iets andere bewoordingen kunnen uitleggen? Je was goed op weg, ik hoop dat mijn aanvullingen het plaatje duidelijk maken. Ik moet erbij zeggen dat ik geen jurist ben ...