In de Tweede Kamer zijn vragen gesteld aan staatssecretaris Aerdts voor Digitale Economie over de risico's van grootschalige online leeftijdsverificatie en is het kabinet opgeroepen om geen onomkeerbare stappen richting verplichte Europese leeftijdsverificatie te zetten voordat voldoende empirisch bewijs bestaat over effectiviteit, omzeiling en onbedoelde gevolgen.

Aanleiding voor de Kamervragen van Kamerlid Keijzer is de verklaring van 438 security- en privacyonderzoekers uit 32 landen, die waarschuwen voor de risico’s van grootschalige online leeftijdsverificatie en oproepen om niet tot brede invoering over te gaan zolang onvoldoende wetenschappelijk bewijs bestaat over effectiviteit en mogelijke schade. Onlangs kondigde de Europese Commissie plannen aan voor leeftijdsverificatie en minimale leeftijdsgrenzen op socialmediaplatforms. "Welk wetenschappelijk bewijs heeft u dat een Europese minimumleeftijd en de daarvoor noodzakelijke leeftijdsverificatie daadwerkelijk leiden tot minder schade aan minderjarigen?", vraagt Keijzer aan de staatssecretaris.

De staatssecretaris moet ook haar onderbouwing uitleggen dat een Europese minimumleeftijd en leeftijdsverificatie noodzakelijk en proportioneel zijn, gelet op de gevolgen hiervan voor privacy, informatievrijheid, digitale inclusie en cybersecurity en de beschikbaarheid van minder ingrijpende alternatieven. "Waarom kiest u voor een generieke, door de overheid vastgestelde minimumleeftijd, in plaats van dat u ouders zelf laat beoordelen of hun kind sociale media mag gebruiken?", wil Keijzer verder weten.

Het Kamerlid vraagt het kabinet geen onomkeerbare stappen richting verplichte Europese leeftijdsverificatie te zetten voordat voldoende empirisch bewijs bestaat over effectiviteit, omzeiling en onbedoelde gevolgen. In het geval dit niet wordt gedaan wil Keijzer weten waarom. De staatssecretaris moet aanvullend duidelijk maken hoe wordt voorkomen dat verplichte leeftijdsverificatie ertoe leidt dat alle internetgebruikers hun leeftijd moeten aantonen om toegang te krijgen tot alledaagse onlinediensten, informatie en communicatie.

"Hoe kan een volwassene die geen European Union Digital Identification (EUDI) Wallet, Europese leeftijdsverificatie-app of vergelijkbaar middel kan of wil gebruiken zijn leeftijd aantonen en toegang behouden tot diensten waarvoor een leeftijdsgrens geldt", vraagt Keijzer verder. Aerdts heeft drie weken om met een reactie te komen.