Niet "digitale autonomie" maar "autonomie", dat wil zeggen: menselijke autonomie.
Digitale autonomie is geen autonomie, maar slaaf zijn van tech-bedrijven en bureaucratieën die je leven proberen te micro-managen met 1001 regels en hokjes die moeten worden aangevinkt, vakjes die moeten worden ingevuld op digitale schermen.
1001 fysieke en digitale poortjes waar je aan voorwaarden moet voldoen om doorheen te mogen.
1001 hoepels waar je doorheen moet springen voordat je mag participeren in de maatschappij.
Zogenaamd mag je alles, maar in de praktijk word je 1001 keer tegengehouden, totdat je de bevelen van je tech-meesters eerst hebt opgevolgd. Anders is het "computer says no" en "Sorry, wij mogen de gevraagde informatie niet aan je verstrekken". Zodat je uiteindelijk niet eens meer toekomt aan wat je als mens eigenlijk wilt, namelijk: meedoen met levende mensen, in een gemeenschap van levende mensen.
-- Het structurele falen van ACM --ACM (Autoriteit Consument en Markt) heeft de afgelopen tien jaar al keer op keer laten zien dat zij niet bereid is om zelf handelend op te treden wanneer dat mensen zou kunnen beschermen.
Want "consumenten" zijn volgens ACM kennelijk iets anders dan mensen, en hoeven dus op heel veel punten niet beschermd te worden. Zelfs niet tegen allerlei (bijna-)monopolies op de "vrije markt", die onder toezicht van ACM gewoon hebben kunnen ontstaan. Bijvoorbeeld op de markt voor medische persoonsgegevens (medische "data").
Het woord "gegeven" (of "datum/data") suggereert dat iets uit vrije wil of door de natuur is "gegeven".
Dat is in dit geval niet waar.
"Gegevens" worden
gefabriceerd (dataficatie van gebeurtenissen en ervaringen),
geroofd (uit het privéleven van natuurlijke personen) en
afgeperst (door natuurlijke personen telkens weer onder financiële en andere druk te zetten om die informatie zogenaamd "vrijwillig te verstrekken").
ACM en haar medewerkers functioneren midden in dat net van leugens en werken eraan mee om mensen (burgers) daar nog verder in te verstrikken. Dit keer proberen ze mensen wijs te maken dat "digitale autonomie" een vorm van werkelijke "autonomie" zou zijn.
Wat maakt het uit dat we Apple of Android mogen "kiezen"? En straks misschien ook nog "Eurapple" en "Eurandroid"?
"Nee," zal ACM dan vast zeggen. "Wij willen ook dat kleine startups kansen krijgen."
Daarmee bedoelen ze kennelijk dat een startup zoals Topicus/Calculus met een systeem als VIP-Live èn met connecties binnen de overheid, binnen enkele jaren onder "toeziend" oog van ACM een monopolie (dwingende marktmacht) kon verwerven op de niche-markt van medische data bij huisartsen.
Idem dito met andere niche-markten.
Maar veel monopolies zijn nog steeds monopolies.
Als ACM überhaupt weer geloofwaardig wil worden, zouden ze eerst een publiek excuus moeten maken voor hun falende beleid en handelwijze in de afgelopen tien jaar, inclusief een analyse van:
- wat ze verkeerd deden;
- waarom ze dat deden;
- hoe ze intern hun eigen perverse prikkels kunnen wegnemen, zodat ze weer echt aan onafhankelijk, effectief toezicht en handhaving kunnen gaan doen;
- op welke wijze ze van plan zijn in de toekomst wèl onafhankelijk en effectief toezicht te houden en te handhaven.
ACM, stop met slap geklets. Ga weer ontdekken wat je wettelijke taak is en die werkelijk uitvoeren.
-- Loopjongetje van bureaucratisch technofascisme --Zoals ACM nu bezig is, is ACM niet meer dan een loopjongetje van opkomend bureaucratisch technofascisme.
In Nederland en andere noordelijke EU-landen heerst een voor eurowelvaartsstaten kenmerkende, bureaucratische, fatalistische variant van "end times fascism", vergelijkbaar met de iets andere vorm die voor de Verenigde Staten is geanalyseerd door Naomi Klein en Astra Taylor in hun nieuwe boek "End Times Fascism: and the Fight for the Living World".
De Europese vorm is meer bureaucratisch en hier wordt vooral de nadruk gelegd op "veiligheid", niet op transhumanisme (mensen moeten cyborgs worden), de komende apocalyps of de kolonisering van Mars. Maar het effect is uiteindelijk hetzelfde.
Het boek van Klein en Taylor zou verplichte literatuur moeten zijn voor bestuur en directie van ACM. Als ze dat tot zich nemen, zouden ze misschien, héél misschien, kunnen uitgroeien boven hun huidige, miserabele rol van mompelende, bureaucratische zombie-robots.
Als ze een boek te lang vinden, kunnen ze ook kennisnemen van een korter essay daarover:
https://www.theguardian.com/us-news/ng-interactive/2026/sep/13/end-times-fascists-essayEr zit zelfs een video bij, met een interview met de twee auteurs. Helemaal makkelijk!
M.J.