Door Anoniem: Voor een MiTM is http! vereist en ook nog eens geen signature check. Serieus?
Er worden inderdaad HTTP downloads gebruikt, wat inderdaad geen probleem zou moeten zijn omdat de hash over de download vergeleken wordt met een digitaal ondertekende waarde.
De beschrijving waar het artikel naar linkt maakt mij ook niet helemaal duidelijk wat er nou eigenlijk precies kon gebeuren:
Max Justicz discovered a vulnerability in the APT package manager. APT can merge two different package downloads after an HTTP redirect gives them the same URI. Improper file handling when resuming an HTTP download allows a man-in-the-middle attacker to replace a package after verification, resulting in the execution of arbitrary code as root.
Ik zou er zoiets van kunnen maken:
• Er is een upgrade waarin meerdere pakketten worden gedownload.
• Pakket 1 wordt gewoon gedownload, en de checksum van de download wordt vergeleken met de digitaal ondertekende waarde, en die klopt.
• Pakket 2 wordt gedownload, maar daar grijpt de MITM in met een redirect naar de URI van de eerste download.
• Die download wordt opnieuw uitgevoerd, maar nu met de kwaadaardige inhoud die de MITM ervoor substitueert. Die overschrijft dus de download van pakket 1.
• Apt doet, ondanks dat de inhoud is vervangen, niet opnieuw een controle op de checksum, die status staat al op goedgekeurd.
• Bij de uitpakken, installeren en uitvoeren van de installatie-scripts wordt als root kwaadaardige code van de MITM uitgevoerd.
Ik weet niet of dit klopt, voor de duidelijkheid, maar zoiets kan ik ervan maken. Het klopt in dat scenario natuurlijk niet dat twee binaire pakketten hetzelfde .deb-bestand gebruiken, dat moet één bestand per pakket zijn, en het klopt ook niet dat een net gevalideerd bestand wordt overschreven, en ook niet dat als het dan toch overschreven wordt het niet opnieuw gevalideerd wordt.
Dit is denk ik een mooi voorbeeld van hoe dingen fout kunnen gaan op een manier waar domweg nog niemand op was gekomen. De logica in het programma is afgestemd waar men wel aan heeft gedacht, en wat misgaat hangt hier zelfs af van toegevoegde logica die buiten het programma zelf zit. Dat afdekken is een onmogelijke, paradoxale opdracht, die neerkomt op: "denk aan alles wat niet bij je opkomt". Je komt per definitie niet verder dan waar je wel opkomt. Het is eindeloos veel makkelijker om te bewijzen dat een programma de dingen die het moet doen ook goed doet dan dat een programma alle dingen die het niet moet doen die ook echt niet doet, want dat laatste is inclusief alles waar je niet opkomt.