Het is vandaag https://en.wikipedia.org/wiki/Data_Privacy_Day

Een juiste diagnose van Noyb.

Het privacytoezicht is elke geloofwaardigheid kwijtgeraakt. Met vrijblijvende woorden proberen toezichthouders zoals de AP om de burgers in slaap te sussen, in plaats van ze te beschermen.

Meer in het algemeen doet deze problematiek zich ook voor in de "rechtsstaat" ("the rule of law", "the international rules-based order", etc.) in brede zin, waar het gaat om de verhouding tussen:
- overheden en burgers;
- grote, multinationale bedrijven en burgers;
- publieke dienstverleners (bijv. energiebedrijven, banken, openbaar vervoerbedrijven) en burgers;
- miljardairs en burgers.

Aan alle kanten worden de effectueerbare rechten van burgers afgebroken.

De mensen die het relatief goed hebben, tonen zich hier blind voor en willen ook beslist niet worden wakkergeschud, zo heb ik zelf ervaren als ik dat eens voorzichtig of soms minder voorzichtig probeerde.

Dus ja, de wal zal het schip moeten keren. Dat zal niet leuk worden. Daarbij zullen veel onschuldige slachtoffers vallen. Die vallen trouwens nu ook al (denk: Toeslagenschandaal en al die kleinere affaires die niet in het nieuws komen).

Als de elite die over invloed en beslismacht beschikt, geen "bijltjesdag" wil, voor henzelf of hun kinderen/kleinkinderen, dan zou ik ze adviseren om toch wat meer empathie en waarheidsliefde in hun grijze celletjes toe te laten. Dat is uiteindelijk beter voor "ons" allemaal.

De andere optie is: "Na mij de zondvloed." Dat kan ook. Dan krijg je op enig moment wel een zondvloed...

M.J.

De analyse van noyb is juist en raakt de kern van het probleem: de AVG wordt structureel onvoldoende gehandhaafd, waardoor fundamentele rechten van betrokkenen in de praktijk grotendeels illusoir blijven.

De AVG kent burgers vergaande rechten toe en verplicht toezichthouders tot effectieve, evenredige en afschrikkende handhaving. In de praktijk zien we echter het tegenovergestelde patroon:
- zeer lage percentages boetebesluiten;
- langdurige procedures die jaren in beslag nemen;
- een voorkeur voor waarschuwingen en informele afdoening, zelfs bij ernstige en herhaalde overtredingen;
- beperkte opvolging van opgelegde boetes en corrigerende maatregelen.

Dit leidt tot een structureel handhavingstekort, waarin met name grote, kapitaalkrachtige organisaties en vooral multinationals; de facto weinig risico lopen bij het overtreden van de AVG. Het economische voordeel van niet-naleving weegt daarmee zwaarder dan het juridische risico, wat haaks staat op het afschrikkende karakter dat de AVG beoogt.

Het probleem is niet dat de AVG inhoudelijk tekortschiet, maar dat toezichthouders hun handhavingsrol onvoldoende waarmaken. Hierdoor verschuift de AVG van een bindend rechtsinstrument naar een normatief kader met vooral symbolische waarde. Voor burgers betekent dit dat hun rechten formeel bestaan, maar feitelijk moeilijk of niet afdwingbaar zijn.

Deze situatie ondermijnt niet alleen het vertrouwen in privacy toezicht, maar ook in de rechtsstatelijke belofte dat fundamentele rechten daadwerkelijk bescherming bieden tegen machtsongelijkheid tussen burgers en grote organisaties. Zolang structurele overtredingen nauwelijks consequenties hebben, ontstaat een ongelijk speelveld waarin rechtsbescherming afhankelijk wordt van macht, middelen en uithoudingsvermogen.

Als toezichthouders en beleidsmakers deze ontwikkeling laten voortbestaan, normaliseren zij feitelijk AVG-overtredingen. Dat is niet alleen juridisch problematisch, maar ook maatschappelijk destabiliserend. Effectieve AVG-handhaving is geen luxe of idealisme, maar een noodzakelijke voorwaarde voor geloofwaardige grondrechtenbescherming in een digitale samenleving.

Nu ja, een iets evenwichtere benadering zou de constatering zijn dat het met het onze zogenaamde ondernemers dweilen met de kraan open is. In mijn overzichtje tel ik ruim 10 Inspecties en over de 30 Autoriteiten die de smeerboel een beetje in de gaten en binnen de perken moeten zien te houden.