Er is een nieuwe versie van encryptiesoftware VeraCrypt verschenen die meerdere beveiligingslekken verhelpt, alsmede verschillende securityfixes en andere verbeteringen bevat. VeraCrypt is een opensource-encryptieprogramma gebaseerd op het populaire TrueCrypt, waarvan de ondersteuning in 2014 werd gestopt. Via de software is het mogelijk om harde schijven te versleutelen, maar ook losse versleutelde containers te maken.

VeraCrypt 1.26.30 verhelpt drie kwetsbaarheden, aangeduid als CVE-2026-77572, CVE-2026-77372 en CVE-2026-108982. De eerste kwetsbaarheid is aanwezig in de Windowsversie van VeraCrypt en betreft een probleem waardoor beperkte disk metadata voor lokale gebruikers toegankelijk is. Het gaat dan bijvoorbeeld om partitiegrootte, GPT/MBR-status, beperkte object-manager path informatie, 'disk geometry metadata' en drive-letter symbolic link targets.

CVE-2026-77372 raakt de VeraCrypt-versies voor Linux, macOS en FreeBSD en kan tot een heap buffer overflow leiden. Het probleem is niet remote te misbruiken. "Een geheugenprobleem in een proces dat als root draait is een belangrijke local-privilege-boundary zwakte", aldus de beschrijving van het probleem. De gevaarlijkste van de drie kwetsbaarheden is CVE-2026-108982, die als enige een 'high' impact heeft.

De kwetsbaarheid doet zich voor in de macOS-versie en kan ervoor zorgen dat gebruikers de melding krijgen dat een volume is ontkoppeld. In werkelijkheid is het volume nog steeds toegankelijk en kunnen lokale processen het ontsleutelde volume lezen of aanpassen, zonder dat hiervoor de VeraCrypt-passhprase is vereist. Daarnaast zijn er meerdere 'securityfixes' doorgevoerd. Aan deze problemen is echter geen CVE-nummer toegekend. Verder bevat de nieuwste VeraCrypt-versie verschillende niet-security gerelateerde fixes en verbeteringen.