Door Anoniem: Vattenfall zegt geschrokken te zijn van het datalek bij AddComm en vindt naar eigen zeggen belangrijk dat klanten goed op de hoogte zijn. "Ook wanneer een datalek niet bij ons is gebeurd."
Goed dat ze hun klanten inlichten, maar ik krijg de kriebels van dat laatste zinnetje. Het is qua verantwoordelijkheid naar de klanten
wel bij Vattenfall gebeurd, uitbesteden ontslaat ze daar niet van. Dat ze op dit moment nog niet kunnen aangeven of hun klanten geraakt zijn is zo te zien een onduidelijkheid die veroorzaakt is door het uitbesteden, en daarmee valt die onduidelijkheid ook onder de verantwoordelijkheid van Vattenfall aan zijn klanten. Ze lijken zichzelf een schouderklopje te willen geven over hoe zij reageren op iets dat bij een ander is gebeurd, maar dat is volkomen misplaatst omdat ze zelf die ander hebben ingehuurd voor de verwerking waarin het is misgegaan.
(nieuwe anoniem)
Mee eens en dat is m.i. een onderdeel van hoe Vattenfall op haar website praat over de impact van datalekken op haar klanten. Die stijl is: als jij maar goed oplet dan kan er niks ergs gebeuren met jouw gestolen data.
En dan volgt een verhaal onder: "Zo bescherm je jezelf tegen een datalek" over waarop je moet letten om oplichting te voorkomen: "Ons advies om oplichting te voorkomen".
In deze opsomming van zes punten, waarvan "verwacht je geen bezoek, doe dan niet open" een nogal verstrekkende gedragsaanwijzing voor je leven is, berust de helft van de aanwijzingen op je
eigen gevoel - je gevoel is online of telefonisch, dus op afstand, veel moeilijker te bepalen dan in fysieke situaties waarin een veelvoud van informatiebronnen tot je beschikking staat.
Door zo te hameren op je gevoel ("je vertrouwt het niet") gaat Vattenfall te gemakkelijk voorbij aan het feit dat oplichters in hun werk slagen omdat ze zo ontzettend goed dat gevoel kunnen manipuleren, in combinatie met het feit, waarvoor Vattenfall verantwoordelijk is, dat ze
zoveel van je weten.
Dezelfde teneur volgt Vattenfall bij "Wat te doen als je gegevens gelekt zijn".
Vijf van de zes aanwijzingen eindigen met: " vertrouw je het niet, dan ..."
Van de zesde aanwijzing(en), over hoe met binnenkomende e-mail om te gaan nadat je e-mailadres door Vattenfall is gelekt, t.w. "controleer goed het mailadres van de afzender; zitten er links in de mail, klik er niet meteen op; controleer of ze verwijzen naar een betrouwbare website door er met je muis overheen te bewegen; open alleen meegestuurde bestanden als je de afzender vertrouwt en hiervan een mail verwacht", is door @Erik van Straten overtuigend (elders op deze website) het illusoire karakter aangetoond (in de huidige situatie).
Het grote probleem voor mensen met al die datalekken is, dat ze bij
elke communicatie op afstand een portie alertheid met zich mee moeten dragen die bovendien steeds scherper afgesteld dient te worden (door voortschrijdende cybertechnische mogelijkheden).
Het
dagelijkse contact met mensen op afstand komt steeds meer in het teken te staan van "word ik hier niet opgelicht?"
Naast alle zegeningen van internet (i.c.m. telefonie) qua te goeder trouw communicatie heeft dit een niet te onderschatten effect op het levensgevoel van
alle mensen in onze samenleving.
Slachtoffers van social engineering krijgen vaak het verwijt dat ze te goedgelovig zijn.
Wat gebeurt er echter met een samenleving waarin niemand meer goedgelovig/ te goeder trouw in contact op afstand kan zijn omdat de middelen om te controleren of er sprake is van communicatie die te goeder trouw is in pijlsnelvaart verdwijnen?
Dan worden mensen toch steeds onzekerder en angstiger?
Hoe lang houden mensen dat vol? Hoeveel machteloosheid in combinatie met steeds grotere existentiële gevolgen (spaarrekening geplunderd, identiteit geroofd en elders misbruikt) verdragen mensen?
Mij dunkt dat er ergens een punt komt waarop mensen -ICT-ers natuurlijk het laatst ;) - erom gaan sméken om de aan hen toebedeelde verantwoordelijkheid à la Vattenfall ("gewoon uit je doppen kijken") te mogen "delen", dus hun verantwoordelijkheid in de virtuele wereld uit handen te geven. Aan een collectieve (online) instantie, zoals de staat of aan (nieuw op te richten) online organisaties die (nog) een imago van zorg voor mensen hebben.
Misschien is er wel een langdurige stille 'coup' aan de gang door bepaalde belanghebbenden in de samenleving om deze vrijwillige 'outsourcing' van ieders persoonlijke digitale verantwoordelijkheid te bevorderen.
Of is dat gewoon de essentie van digitalisering?
Dat is dan een verdienmodel waar je U tegen zegt: eerst het internet de soep in laten draaien en dan een waaier aan "hulpverlenende" diensten aanbieden. Online natuurlijk.