Door Anoniem: Door Anoniem: Het enige wat zij willen is meer controle, elke keer met een nieuwe smoes.
Dit soort controle van leeftjjd was al verplicht toen het internet niet bestond. Dat bedrijven liever leningen aan kinderen verstrekken dan zich aan de wet te houden komt omdat ze de nodige controle niet uitvoeren. Het is dus een gebrek aan controle wat het probleem is.
Koop en verkoop komt met plichten en keuzes. Als de voorwaarden je niet bevallen hoef je online geen lening te nemen.
In de offline wereld kan er om een ID gevraagd worden, uiterst betrouwbaar derhalve, want het is persoon op persoon dan binnen visueel bereik van elkander, en er worden lokjongeren ingezet om hen te pakken die er een loopje mee nemen.
In de online wereld bestaat geen betrouwbare leeftijdsverificatie (het is dan slechts: computer zegt nee of ja; uiterst makkelijk te omzeilen; bijvoorbeeld een volwassen iemand die voor een jongere dingen in gang zet; gezien dat de meeste jongeren nogal nieuwsgierig zijn komt het er op neer dat je meer en meer jongeren richting volwassenen duwt die een andere kijk hebben op wat de boven ons gestelden iedereen willen opdringen). Denken dat online leeftijdsverificatie wel betrouwbaar kan is wensdenken, of er zit een verborgen agenda achter. Opmerkelijk daarbij is dat zij die aan de knoppen zitten en dit willen doordrammen (en nog veel meer), zichzelf willen uitsluiten daarvan. Kennelijk weten zij iets wat wij nog niet weten.
Een dergelijke denkwijze (ik weet het hoe dan ook beter, ook al beheers ik basisniveau rekenen niet eens) is net zo onoverdrachtelijk als menen dat wat werkt op snelwegen ook wel werkt op B-wegen. Nee, geheel andere omstandigheden en mogelijkheden, dus andere aanpak noodzakelijk.
Tijden geleden (jaren 80) meegemaakt hoe krom er gedacht wordt. B-weg, in een aantal jaren werden er meerdere kinderen doodgereden. Bestuurders weigerde lantaarnpalen te plaatsen, want iedere fietser dient fietsverlichting te hebben, dus dan zijn ze zichtbaar, zo was hun papieren werkelijkheid. Die emotionele, of welhaast autistische of geïndoctrineerde, manier van tegen overduidelijke feiten aankijken heeft de nodige gezinnen verscheurd destijds, in plaats van er rationeel naar te kijken. Niet ieder kind rijdt altijd met functionerende fietsverlichting. Feit. Pas na plaatsen van lantaarnpalen hielden de onnodige doden op. Ook vanwege de nodige aanhoudende woedende reacties van steeds meer ouders. Bij dergelijke bestuurders, die zich in allerlei bochten wringen om maar vooral hun zienswijze in stand te blijven houden (niveau met onder andere met een vliegtuig naar een rijksweg afreizen om die te blokkeren omdat je fossiele brandstoffen wilt verbannen, ongeacht de maatschappelijke economische destructieve gevolgen daarvan; of nog steeds niet weten hoe je een huis met kernenergie kunt verwarmen), ongeacht wat het anderen kost (die je arrogant volledig negeert, want past niet in je straatje), totaal onwetend hoe de wereld werkelijk in elkaar steekt, zit een steekje los. Totaal ongeschikt om aan de knoppen te mogen draaien.
Waarom niet, in plaats van een online leeftijdsverificatie, een gedegen toetsing of "onze" "bestuurders" (overigens niet direct door ons democratisch gekozen) wel geschikt zijn voor die verantwoordelijkheden en verplichtingen, gegeven hun psychische toestand en regelmatig totaal waan denken, zo niet feitenvrij denken?. Waarom moeten wij wel door opgelegde hoepels springen, maar zijzelf niet door dezelfde hoepels? Zijn die hoepels niet superbelangrijk als je ieder ander daartoe wilt verplichten? Of meen je het (weer) beter te weten en daarom moeten enkel jij en de jouwen er van vrijgesteld worden? Maar een ieder die daar tegenaan gaat dient gebroodroofd te worden, desnoods met gezin, familie, vrienden, kennissen, werkgever en al? Desnoods gaan de zwaar gesubsidieerde NGO's het via de rechter afdwingen, dankzij afgedwongen kromme wetgeving. Want, oh wee, onweerlegbare tegenargumenten inbrengen gaat ver boven je niveau, dus censureren en onderdrukken die tegenargumenten. Puur emotioneel reageren, zo ongeveer op het niveau van een kleuterpuber (die kijken ook niet verder dan wat ze op dit moment allerbelangrijkst vinden; kan morgen anders zijn). Duidelijker kun je niet maken hoe fout en vastgeroest je zit in je denkwijze.
Een principe is pas een principe als je het altijd en overal toepast. Absoluut niet als je met dubbele maten meet, want dat toont enkel zwakte aan.