Omroep Brabant meldt dat de schijven zijn opgedoken op een rommelmarkt bij vliegveld Weelde, net over de Belgische grens. Omroep Brabant noemt ook de naam van het bedrijf, en als je op die naam zoekt bij de KvK, en ook vervallen inschrijvingen opvraagt, dan komt de naam vier keer voor op hetzelfde adres in Hoogstraten, ook net over de Belgische grens, zo'n 15 km van dat vliegveld vandaan. Het zijn een vervallen eenmanszaak in ICT die zich, jawel, op eerstelijns gezondheidszorg richtte, twee BV's en een administratiekantoor dat een stichting is, de laatste drie zijn actieve inschrijvingen. Dat staat bij de Nederlandse KvK, voor alle duidelijkheid.
Ik denk dat de kans groot is dat de ICT'er uit Breda naar België is verhuisd, en het opgeheven bedrijf moet nog actief zijn geweest op het moment van die verhuizing (mijn vroegere eenmanszaak verhuisde automatisch met me mee toen die nog actief was, en niet toen ik na de opheffing ervan nog een keer verhuisde). Of die figuur zelf bij het opruimen van de oude troep die schijven zonder ze op te schonen aan een rommelhandelaar heeft meegegeven of dat dat na een faillissement door de curator is gedaan weet ik niet.
Ik snap dat een ICT'er die data nodig heeft om een systeem te kunnen bouwen dat ermee moet werken, en ook dat een medische instelling geen testdata klaar heeft staan waarin alle denkbare onregelmatigheden en moeilijke gevallen voorkomen. Ik zou me in die positie wel uiterst ongemakkelijk voelen als ik dat soort gegevens gewoon mee zou krijgen, het is nogal een verantwoordelijkheid. Was dat contractueel goed ingedekt door de medische instelling? Was de ICT'er ingericht om aan de AVG-eisen voor bijzondere persoonsgegevens te voldoen? Als die dat op papier was dan toont wat mij betreft het hebben van die gegevens op onversleutelde schijven aan dat die in ieder geval in de praktijk tekortschoot.
Als het inderdaad via een faillissement en een curator is gegaan: ik ben ooit eerder tegengekomen dat curatoren nogal eens slordig met de AVG om zouden springen, omdat ze zich richten op zo veel mogelijk van het geld waar de schuldeisers recht op hebben nog te pakken te krijgen (dat is hun opdracht) en daarbij niet zitten te wachten op de kosten van alle data zorgvuldig doorpluizen om te zien of die wel te koop gezet mag worden. Maar je kan niet voor het gemak doen alsof de AVG niet geldt. Curatoren zouden wat mij betreft beter moeten weten, dat zijn juristen.