Door Anoniem: Door Anoniem: Ik mag hopen dat dit hele debacle het einde van ChipSoft betekend, stelletje amateurs.
Helaas zijn dit niet de enige amateurs.
Het is geen amateurisme, het is systemisch.
Voordat de GUI-besturingssystemen en het internet losbarstten gebruikten plekken waar IT (of automatisering, zoals we het toen noemden) serieus werd aangepakt mainframes en wat toen minicomputers genoemd werden (wat we nu gebruiken zijn allemaal microcomputers volgens die indeling). Die systemen hadden naar onze huidige maatstaven zwaktes, maar in de praktijk zaten ze potdicht. De user interfaces waren veel restrictiever dan wat we nu gewend zijn, je kon er de functies binnen applicaties mee bedienen waar je toegang toe had en verder zat het potdicht.
De GUI-systemen die vervolgens opkwamen waren vanuit een andere benadering ontwikkeld. Niet alleen omdat ze grafisch waren, maar omdat ze, én veel applicaties erop, waren ontwikkeld vanuit het idee dat de mens het werk doet, zelf bepaalt hoe die dat doet en daar verantwoordelijk voor is, en de software is dan niet meer dan de (liefst rijk uitgeruste) gereedschapskist die de mens daarbij gebruikt, en lang niet zoveel als op die strenge platforms iets dat alleen toestaat wat de bedoeling is.
Daarmee viel iets weg waar die oude, restrictieve user interfaces sterk in waren: het door het IT-systeem beschermen van mensen tegen hun eigen fouten. Daarmee zeg ik niet dat die ouderwetse applicaties niet hun eigen nadelen hadden, voor alle duidelijkheid, zo kon bijvoorbeeld makkelijk gebeuren, en dat heb ik meegemaakt, dat de ontwikkelaars van de software meer verstand hadden van wat het bedrijf deed dan de mensen die die kennis eigenlijk zouden moeten hebben, en dat is ook echt niet goed.
Qua beveiliging is daar het internet natuurlijk ook bij gekomen. Voor die oude systemen gold dat als je de fysieke beveiliging goed op orde had en rechten van gebruikers binnen je organisatie je systeem effectief potdicht zat. Datacommunicatie ging over huurlijnen en tapes (grote spoelen, later cartridges) die door koeriers werden bezorgd, in het centrum van Amsterdam op de fiets. Onversleuteld, en dat ging in de praktijk goed.
Wat het internet heeft veranderd is dat alles en iedereen aan hetzelfde wereldwijde netwerk werd gekoppeld. Dat betekent dat er een onvoorstelbaar grote menigte van inmiddels meer dan 6 miljard mensen (zoveel hebben er internettoegang) onzichtbaar op een paar stappen van je digitale voordeur staat, inclusief alle schurken met meer IT-kennis dan jij en zelfs landen die geen vriendjes met jouw land zijn.
We hebben dus een manier van werken ontwikkeld waarin veel meer fout kan gaan omdat er veel meer dan in de ouderwetse systemen afhangt van hoe goed mensen het weten te doen, die worden minder beschermd tegen hun eigen fouten, én we hebben een infrastructuur waarbij de dreiging in plaats van een enkeling fysiek buiten de deur houden veranderd is in de bulk van de wereldbevolking virtueel buiten de deur houden.
Ik zeg uitdrukkelijk niet dat vroeger alles beter was, ik zou zelf niet terug willen, maar het kan geen kwaad om onder ogen te zien dat de kwetsbaarheid van nu een gevolg is van hoe we dingen hebben ingericht. En dan gaat het niet om wat deze leverancier of die organisatie al dan niet goed doet, het zit
overal zo in elkaar, het is systemisch, het zit in ons denken over hoe dingen in elkaar moeten zitten.