Door Anoniem: Wat opvalt aan Microsoft is dat het, ondanks allerlei bezwaren, van supplier lock-in tot het soort dingen die in het stuk waar je naar linkt worden besproken, toch opmerkelijk vaak als de enige denkbare optie wordt gezien.

Mijn directe ervaring met Microsoft is van zo'n 20 jaar geleden inmiddels, dat was midden in de periode dat Steve Ballmer er de topman was. Ik werkte toen voor een bedrijf, een mainframe-site, die een (uiteindelijk mislukte) poging deed om de eigen applicaties (en dat was veel) naar dotNet over te zetten. Er werden een paar nieuwe IT-managers op hoge posities binnengereden, die bij een bedrijf vandaan kwamen dat volgens hen puur op Microsoft draaide, wat toen iemand het daar eens na ging vragen gelogen bleek te zijn. Er werd vanuit dat andere bedrijf ook opgemerkt dat het wel leek of ze bij Microsoft op de loonlijst stonden. Bij ons kwam een kleine meute Microsoft-medewerkers over de vloer om het project te begeleiden. Daar zaten, hoorde ik van de infrastructuurmensen, ook heel goede mensen bij, maar van wat ik aan de kant van de applicatieontwikkelaars heb gezien gaf me het gevoel dat ik bij zoiets als Scientology was beland. IT buiten Microsoft was marginaal en stelde niets voor. Zo'n beetje alles was door Microsoft uitgevonden, inclusief zaken waarvan ik wist dat Microsoft ze ook maar van anderen had afgekeken. Alleen al de gedachte om iets op te lossen met iets dat niet van Microsoft of zijn partnerbedrijven vandaan kwam leidde meteen tot druk om het daarnaar terug te leiden, zelfs als het ging om dingen die ze niet eens konden leveren. Bij Microsoft werkten de allerbeste IT'ers. Dat soort dingen, het kwam erop neer dat je niet de wensen en behoeftes van je eigen organisatie moest volgen maar je over moest geven aan hun "ecosysteem", zelfs waar dat niet voldeed. Sektarisch. Toen ik tegenover die Microsofties een keer wat explicieter had laten merken dat ik het niet allemaal voor zoete koek slikte kwam binnen een paar dagen vanuit het eigen management de suggestie dat ik een training bij Microsoft ging volgen over een onderwerp dat amper gerelateerd was aan waar ik aan werkte. Dat sloeg nergens op, behalve mogelijk als poging om mij in te pakken met iets lekkers, en dat deed mijn vertrouwen in de situatie bepaald niet toenemen (ik ben niet op het aanbod ingegaan, en ik ben daar ook niet meer heel lang blijven werken). Zoals ik Microsoft toen heb meegemaakt vond ik het een doodenge en uiterst manipulatieve tent met, zoals gezegd, sektarische trekken.

Dat ik dat zo'n 20 jaar geleden zo heb meegemaakt betekent niet dat het nu nog zo is, maar als ik al die gevallen in het nieuws zie waar tegen bekende bezwaren in Microsoft toch hardnekkig als enig denkbare optie wordt gezien geeft dat mij de indruk dat daar geen steek aan veranderd zal zijn.

Door Anoniem: Wat opvalt aan Microsoft is dat het, ondanks allerlei bezwaren, van supplier lock-in tot het soort dingen die in het stuk waar je naar linkt worden besproken, toch opmerkelijk vaak als de enige denkbare optie wordt gezien.

Mijn directe ervaring met Microsoft is van zo'n 20 jaar geleden inmiddels, dat was midden in de periode dat Steve Ballmer er de topman was. Ik werkte toen voor een bedrijf, een mainframe-site, die een (uiteindelijk mislukte) poging deed om de eigen applicaties (en dat was veel) naar dotNet over te zetten. Er werden een paar nieuwe IT-managers op hoge posities binnengereden, die bij een bedrijf vandaan kwamen dat volgens hen puur op Microsoft draaide, wat toen iemand het daar eens na ging vragen gelogen bleek te zijn. Er werd vanuit dat andere bedrijf ook opgemerkt dat het wel leek of ze bij Microsoft op de loonlijst stonden. Bij ons kwam een kleine meute Microsoft-medewerkers over de vloer om het project te begeleiden. Daar zaten, hoorde ik van de infrastructuurmensen, ook heel goede mensen bij, maar van wat ik aan de kant van de applicatieontwikkelaars heb gezien gaf me het gevoel dat ik bij zoiets als Scientology was beland. IT buiten Microsoft was marginaal en stelde niets voor. Zo'n beetje alles was door Microsoft uitgevonden, inclusief zaken waarvan ik wist dat Microsoft ze ook maar van anderen had afgekeken. Alleen al de gedachte om iets op te lossen met iets dat niet van Microsoft of zijn partnerbedrijven vandaan kwam leidde meteen tot druk om het daarnaar terug te leiden, zelfs als het ging om dingen die ze niet eens konden leveren. Bij Microsoft werkten de allerbeste IT'ers. Dat soort dingen, het kwam erop neer dat je niet de wensen en behoeftes van je eigen organisatie moest volgen maar je over moest geven aan hun "ecosysteem", zelfs waar dat niet voldeed. Sektarisch. Toen ik tegenover die Microsofties een keer wat explicieter had laten merken dat ik het niet allemaal voor zoete koek slikte kwam binnen een paar dagen vanuit het eigen management de suggestie dat ik een training bij Microsoft ging volgen over een onderwerp dat amper gerelateerd was aan waar ik aan werkte. Dat sloeg nergens op, behalve mogelijk als poging om mij in te pakken met iets lekkers, en dat deed mijn vertrouwen in de situatie bepaald niet toenemen (ik ben niet op het aanbod ingegaan, en ik ben daar ook niet meer heel lang blijven werken). Zoals ik Microsoft toen heb meegemaakt vond ik het een doodenge en uiterst manipulatieve tent met, zoals gezegd, sektarische trekken.

Dat ik dat zo'n 20 jaar geleden zo heb meegemaakt betekent niet dat het nu nog zo is, maar als ik al die gevallen in het nieuws zie waar tegen bekende bezwaren in Microsoft toch hardnekkig als enig denkbare optie wordt gezien geeft dat mij de indruk dat daar geen steek aan veranderd zal zijn.