Door Anoniem: Door EersteEnigeEchte M.J. -
***
Tot hier kon ik ±instemmend knikkend mee in bovenstaande reacties en betoog, maar hier neem je een vreemde afslag:***
Nederland is materieel-financieel gezien een enorm rijk land vergeleken met de meeste andere landen in de wereld. Daardoor gedragen relatief veel Nederlanders zich in relatie tot de rest van de wereld ook als zo'n verwende, hebzuchtige elite. Elk jaar een vakantie naar Thailand, een weekje in Griekenland dan wel Sharm-el-Sheikh en een stedentripje naar New York wordt door de meeste Nederlanders normaal gevonden, zelfs als ze het zelf niet eens kunnen betalen. Dat noemen ze "keuzevrijheid". Maar het is consumentisme.
De mogelijkheid voor veel Nederlanders om het zo breed te laten hangen en te doen alsof dat normaal is, is gebouwd op exploitatie van armere delen van de wereld, die weer is voortgekomen uit kolonialisme in het verleden. Daar wordt economisch nog steeds op voortgebouwd. Aan die tijd van militaire en economische overmacht begint echter een eind te komen, al zal het waarschijnlijk nog even duren voordat het helemaal voorbij is.
Als je serieus het einde van die exploitatie van armere delen van de wereld wilt bespoedigen, moet je niet "keuzevrijheid" tegengaan, maar neokolonialisme.
M.J.
Het lijkt alleen een "vreemde afslag" als je de dubbele positie van een grote middengroep van Nederlandse burgers niet wil zien. Het zou onjuist zijn om die burgers alleen als slachtoffers van exploitatie te beschrijven. Maar het zou ook onjuist zijn om die middengroep uitsluitend te beschrijven als daders van exploitatie ten opzichte van de bevolkingen van materieel arme landen. Daarom voeolde ik me genoodzaakt om beide kanten te noemen, zonder één van die kanten als een "vreemde afslag" te beschouwen.
Door Anoniem: Een rijk land, lijdend onder collectieve geestesaandoenng van consumentisme, voortgekomen uit koloniaal verleden?!
Niet per se "voortgekomen uit" (als in:
veroorzaakt door) een koloniaal verleden, maar eerder "voortgekomen uit" (als in:
volgend op en voortbouwend op) een koloniaal verleden. De huidige, relatieve welvaart van veel Nederlanders is voor een deel
mogelijk gemaakt door de economische positie van financieel rijke landen, een positie die zij in het verleden door middel van kolonialistische projecten hebben veroverd ten opzichte van destijds gekoloniseerde landen en bevolkingen.
(...) Kan aan mij liggen, maar ik signaleer veel armoede in Nederland, en de rest van Europa. Het consumentisme wat verzilverd wordt in ervaringen in plaats van spullen zie ik ook als uitwas, en hoewel ik graag op lange vakantie ga binnen Europa -geholpen door simpele hobby's en liefhebberijen zoals culinair, erfgoed en natuur- ken ik het fenomeen stedentripje ook, en ik heb het zelden als verrijkend ervaren, itt tot reizen met eigen vervoer naar Europese bestemmingen die niet platgewalsd zijn door massa-toerisme.
Waarbij het mij opvalt hoeveel jongere mensen ik dan altijd aantref op de luchthaven en bij toeristische high-lights bij zo'n stedentrip, en hoe vervelend ik het consumeren van massatoerisme vind. Evenals pretparken, maar ik kan bezoek aan pretparken en heisa rond iconisch cultuurgoed met elkaar vergelijken, omdat ik die ervaringen ook heb geconsumeerd. Ja, ik geef het toe.
Ja, ik signaleer ook veel armoede in Nederland en Europa. Maar het is een wat ander soort armoede dan de armoede van mensen die collectief op het randje van de hongersnood leven. Het is zelfs mogelijk dat een groep die op het randje van de hongersnood leeft, sociaal rijker is dan een groep Europeanen die niet hoeven te vrezen voor hongersnood, maar die sociaal zeer geïsoleerd zijn. Maar vergeet niet de Pyramide van Maslow. Lucht om te ademen, drinkwater en voedsel komen eerst.
Maar dan komt het, en het lijkt wel rechtstreeks uit het partijprogramma van Bij1 te komen, je schrijft: Wij (dat klinkt zo inclusief) kunnen dat doen omdat we armere delen van de globe uitbuiten en uitgebuit hebben.
Huh? Ik gebruikte het woord "wij" niet.
Dat is een globalistisch perspectief van schuld- en schaamtegevoel aanpraten met irrationele argumenten, en er zullen best mensen bestaan waar die taal diep in zijn emotionele make up kan landen, maar ik ken ze niet.
Ik heb het nergens over schuld- en schaamtegevoel, maar benoem samenvattend een historische, feitelijke ontwikkeling. Kennelijk wekt datgene wat ik benoem, ergens in
jou schuld- en schaamtegevoel, en projecteer je dat vervolgens op mij.
Er zijn een heleboel mensen die zich totaal niet herkennen in deze zijns-ervaring. Niet alleen de egocentrische wegkijkers van vier maal per jaar een ervaring massa-toerisme opslokken, want die blijven toch wel doen wat ze nu al doen en die bereik je niet met prietpraat die ze van zich af kunnen laten glijden.
Ik sta hier zelf gemengd in. Als ik zie hoe goed ik het NU materieel heb ten opzichte van veel mensen buiten Europa, dan realiseer ik me dat dit verschil voor een deel tot stand is gekomen door middel van daden van geweld, in combinatie met een technologische voorsprong die Europeanen (gevolgd door Noord-Amerikanen) in de15e t/m 20e eeuw hadden weten op te bouwen op militair gebied.
Maar ik heb niet de illusie de niet-Europeanen in die periode ethisch op een hoger niveau stonden dan Westerlingen. Slavenhandel was ook voorafgaand aan de door Europeanen gevoerde Transatlantische slavenhandel wijdverbreid in Afrika en delen van Azië. In het oude China waren slaven, in het Romeinse Rijk waren slaven. Overal ter wereld zijn mensen altijd in staat geweest tot ongekende wreedheden, met name in groepsverband. En overal ter wereld zijn mensen in staat om door henzelf gepleegde wreedheden glashard te ontkennen zolang ze het gevoel hebben dat ze daarmee "wegkomen".
Als er een kolonisator was na '45 dan was dat de EEG-EU. Geweldloos, op basis van overredingskracht, en voordeelbonnetjes in het cheque-boek. Misschien bedoel je dit ook, maar schrijf je het anders op?
Internationaal neokolonialisme (economisch en soms ook educationeel kolonialisme, d.w.z. het wegzuigen van talent en vakbekwaamheid) wordt bijna altijd indirect ondersteund met militaire dreiging en is gepleegd vanuit de Verenigde Staten, de lidstaten van de EEG-EU en hun satellieten, maar ook vanuit Japan en vanuit de "Vier Aziatische Tijgers" (Zuid-Korea, Taiwan, Singapore en Hong Kong). En nog wat later vanuit de Volksrepubliek China.
Een bestrijding van exploitatie van armere mensen in zijn algemeen moet plaatsvinden,
Mee eens. Overigens zijn zeker niet alle Nederlanders het hiermee eens. Sommige Nederlanders vinden de instandhouding van hun eigen voorrechten echt veel belangrijker. Dat varieert van aandeelhouders die de waarde van hun beleggingsportefeuille willen zien groeien tot de loonslaaf die van zijn modale salaris één keer per jaar de bloemetjes buiten wil kunnen zetten en het heertje wil zijn op een goedkope pakketreis naar Alanya, en die asielzoekers het land uit wil zetten omdat hij die in Nederland als concurrenten ziet.
en begin eens in je eigen stad of dorp, en die circel van binnen naar buiten vergroten, dan kom je vanzelf een keer in voormalige West-Europese kolonien uit.
Ik denk dat binnenlandse en internationale exploitatie zo met elkaar verweven zijn, dat je in het tegengaan daarvan niet een duidelijk volgorde moet proberen aan te brengen. Het lijkt me zinvoller om naar bevind van zaken te kiezen waar je aandacht aan besteedt.
Dat is misschien ook wat andere deelnemer aan de discussie tracht aan te raken, een omkijken naar elkaar.
Ja, maar als ik de discussie correct heb gevolgd en niet in de war ben geraakt tussen meerdere @Anoniemen, dan meent die andere deelnemer dat je solidariteit met autoritaire dwangmaatregelen kunt afdwingen ("keuzevrijheid" verminderen). Dat zie ik niet gaan werken in Nederland. Het zou eerder leiden tot verdeel-en-heers. Of als je bijvoorbeeld naar de Culturele Revolutie in China kijkt, die ontaardde ondanks de vermeende nobele doelen in massale moordpartijen en hongersnood, waarbij naar schatting tientallen miljoenen mensen omkwamen.
Het probleem is mijns inziens dat er geen politieke ideologie is, die breed gedragen kan worden door eenvoud en menselijke redelijkheid, want met roepen om law and order, nationalisme en prediken van 'de europese gedachte' kleven ook weer nadelen.
Mee eens. Maar dat komt doordat de mogelijke opkomst van een ideologie van eenvoud en menselijke redelijkheid door lobbies en politici wordt verhinderd, in indirecte opdracht van elites en belangengroepen die geen werkelijk egalitaire, veilige samenleving willen, omdat ze dan hun voorrechten deels zouden verliezen. Dit verhinderen gebeurt vooral door het zaaien van verwarring.
En begrijp me goed, ik wel zelf ook sommige van mijn voorrechten niet verliezen. Ik voel me namelijk niet werkelijk veilig in een land als Nederland, en weet dat als bepaalde voorzieningen wegvallen, het voor mij moeilijk zou worden om te overleven - net zo moeilijk als het dat is voor mensen die in landen leven waar hongersnood, grove corruptie en gewelddadig machtsmisbruik aan de orde van de dag zijn. Ik voel me in Nederland niet veilig genoeg om te zeggen: "Joehoe, ik heb mijn voorrechten of zelfs mijn rechten niet nodig, want ik vertrouw op de goedheid van de mens." Sorry, maar daarvoor heb ik iets te veel kwalijk menselijk gedrag en menselijke hypocrisie gezien, ook in Nederland, om daar nog op te kunnen vertrouwen.
Dat heeft meer met onderwijs, ook dat wat je leert na je studie of praktijkopleiding, dan opvoeding te maken. Dat wat je aan media-utingen en ervaringen consumeert na je onderwijs, op de werkvloer, en in de omgeving waar je leeft.
Ik wil niet
a priori uitsluiten dat dat zo is, maar er is op dat punt dan nog een lange weg te gaan.
Niet iedereen wordt geboren met en gouden lepel in zijn mond, en een heleboel doen alsof ze dat wel zijn, om te verhullen waar ze werkelijk van daan komen, ook met het "wij" gevoel. Want als er een "wij" bestaat, dan bestaan er geen anderen meer. Als die al bestaan dan wordt dat statistisch opgedeeld in minderheden, terwijl het de meerderheid is.
Want hier wringt het: een meerderheid van minder bedeelden, dan weer onderverdelen in minderheden van allerlei minder bedeelden. Zoals jonge mensen met prima baan en financiele toekomstperspectieven om te consumeren, die geen passende woonruimte kunnen vinden. Of gehuisveste minderheden die niet kunnen consumeren omdat hun inkomen dat niet toe laat.
Een autoritair regime ruikt hier al een heerlijk potje verdeel en heers in. Gevoed door media en ervaringen die mensen met elkaar opdoen of opgedaan hebben.
Ik geloof dat ik begrijp wat je hier probeert te zeggen. Als dat klopt, ben ik het in grote lijnen met je eens.
Zie hier de openliggende kansen voor zowel de EU, als autoritair systeem Nederland. Die worden momenteel al ten volle uitgenut.
Dat is wat ik bedoel. De reden dat ik de toespraak van Mark Carney goed vond (zie mijn eerdere bijdrage) is omdat hij wat realistische waarheden sprak over het gedrag van "hegemonen" (geopolitieke
apex predators) waartegen kleinere machten (
middle powers) zich alleen kunnen beschermen door met elkaar samen te werken en internationale afspraken te maken. Op dezelfde manier vind ik het bestaan van een organisatie als de EU in beginsel geen slechte zaak, zolang die dient als instrument om niet door grootmachten onder de voet gelopen en gekoloniseerd te worden.
Maar de "internationale orde" die Carney bepleit, en de subcontinentale "rechtsorde" waarnaar de EU streeft, zijn de afgelopen decennia ook steeds meer aangepast en ingezet om de eigen bevolking te kunnen onderwerpen en te kolonialiseren, tot diep in hun privéleven toe. Dat is kwaadaardig.
Wat er nu eigenlijk gebeurt, is dat EC-voorzitter Von der Leyen en haar paladijnen het verschijnen van een nieuwe, uitwendige vijand (de VS) gebruiken om hun agenda van interne kolonisatie en onderdrukking van Europese bevolkingen te bevorderen. In die zin werken Trump en Von der Leyen op een fundamenteel niveau samen, ook al vinden ze elkaar niet aardig en ook al zetten ze elkaar op het niveau van handelstarieven en territoriale zeggenschap (Groenland) onder druk.
Twee bully boys kunnen vechten om de macht in een groep. Maar ondertussen herkennen ze elkaar wel als bully boys en willen ze niet dat er een dynamiek in de groep ontstaat waardoor ze allebei hun macht zouden kwijtraken.
Als het gaat om het maken praktische keuzes bij de inrichting van, en de dienstverlening aan de samenleving, dan houd ik zelf van eenvoud en oprechtheid. Maar ik moet onder ogen zien dat de meeste mensen, en vooral ook politici en andere machthebbers, er een veel gelaagdere attitude op na houden, en dat ook op hypocriete wijze in praktijk brengen. Daar zit ik als mens feitelijk midden in. Dus moet ik een manier vinden om daarmee om te gaan.
M.J.