Misschien moet je je shit gewoon niet online zetten.

En aan de andere kant van de tafel : afwijzen omdat de snuivende gangsta "niet in het team past" .

Knap staaltje victim blaming.

En dan ga je klagen bij het bedrijf waar je hebt gesolliciteerd? Denk je dan echt dat je dan ineens wel wordt aangenomen ofzo?
Allemaal leuk hoor dit soort uitspraken, maar we weten allemaal denk ik wel dat geen nut heeft.
Let gewoon beter op wat je online plaatst, werkt echt beter.

Als iemand naakt over straat loopt en wordt gearresteerd, is het dan ook "victim blaming"?

Je social media instellingen op private zetten is zowiezo iets wat je standaard zou moeten doen.

Of het mag of niet je weet dat ze hierop zullen screenen

Moet je wel weten dat ze het hebben opgezocht en gebruikt.
Vaak genoeg zal dat niet worden vermeld noch in het gesprek noch in de afwijzing.

Dit is toch totaal niet te controleren? Je bent als werkgever niet verplicht om een afwijzing te motiveren dus het wordt als sollicitant lastig om te bewijzen of zoiets de reden is geweest voor zo'n afwijzing.

Daarnaast is de handhaving in dit soort zaken vaak totaal afwezig, mede door defunding van het AP

Ik heb meegemaakt dat een HRM medewerker het maar "verdacht" vond dat ik helemaal geen social media gebruik. :)

Geen victim blaming, het is nooit handig om je profiel op openbaar te zetten. En kijk ook uit wat je erop zet want iedereen kan er misbruik van maken. Sociale media is niet meer waar het ooit voor bedoeld was. Het is totaal verziekt.

"Werkgever mag vakantiefoto’s sollicitant op social media niet bekijken" En wie kan dat controleren?
HRM medewerkers blinken i.h.a. uit in het verzinnen van allerlei (niet onderbouwbare) "redenen" om een sollicitant te kunnen afwijzen, en dus moeten ze wel van dit soort trucjes uithalen.

Dit hoor ik vaker. Niet alleen van HRM medewerkers. Zover zijn we dus al, dat je niet meer vertrouwd wordt als je niet op sm zit. Ofwel, we creëren zelf een totalitair regime.

Heeft niets met victim blaming te maken. Als jij jouw foto's op een medium zet dat voor de hele wereld toegankelijk is, en je zet je eigen profiel ook nog eens een keer niet op private, dan doe je dit jezelf aan. Net zoals hierboven staat: als ik zonder kleren aan over straat loop, moet ik dan tegen de rest van de straatbewoners zeggen "je mag niet kijken, en als je dat toch doet, dan ben ik het slachtoffer als naaktloper"? Schei uit, dat ziekelijke exhibitionisme van mensen en om alles online te pleuren heeft gevolgen. Wat zeggen de Engelsen ook alweer:

Freedom of speech, not freedom of consequences.

Wat is dit voor een besluit/uitspraak van de Autoriteit Persoonsgegevens ? Als ik iemand in dienst wil nemen, wil ik honderd procent zeker weten of diegene binnen onze bedrijfscultuur past. Informatie die een sollicitant zelf openbaar maakt, heeft immers niets met privacy te maken. Door simpelweg vooraf te vragen of de kandidaat er bezwaar tegen heeft dat dit onderdeel is van de selectieprocedure, los je dit simpelweg op. Mocht iemand weigeren, dan geeft dat bovendien te denken of die persoon iets te verbergen heeft.

Big data en grootschalige surveillance door overheden leiden tot een nieuw soort totalitaire samenleving, zo [stelde] Dirk Helbing, hoogleraar computationele sociologie aan de TU Delft en de Zwitserse ETH in Zürich. "Ik ben zeer bezorgd. We komen steeds meer in een grote systeemcrisis terecht. Ik vrees op korte termijn misschien zelfs oorlog als bedrijven en overheden zo doorgaan als nu", aldus Helbing tegenover NRC. [19 augustus 2016]

https://www.security.nl/posting/482303/%22Big+data+en+surveillance+leiden+tot+totalitaire+samenleving%22

Onderschat niet hoe slecht veel mensen kunnen begrijpen wat voor jou (en in dit geval voor mij) vanzelf gaat. Er lopen hele menigtes rond die zich geen voorstelling kunnen maken van processen die niet tastbaar of zichtbaar plaatsvinden, inclusief alles wat computers doen. Ze zien wat er op hun scherm gebeurt, maar snappen dat dat alleen maar een weergave is van een klein deel van wat er onzichtbaar gebeurd is andere koek.

Zeggen dat die mensen het zichzelf aandoen is zoiets als zeggen dat iemand met verlamde benen het zichzelf aandoet dat die de trap niet op kan lopen. En als het muntje nog niet bij je valt: dat doe je natuurlijk jezelf aan ;-).

Maar die naaktloper snapt dat die naakt is, en iedereen die het ziet snapt het omdat het direct zichtbaar is. Het gaat hier om het niet snappen van dingen die je ook werkelijk niet kan zien. Als je niet snapt wat naakt is dan is het geen exhibitionisme, dan is het iets anders. Als je naar een cpu kijkt zie je niet wat die verwerkt. Als je naar een geheugenchip of hdd kijkt zie je niet wat daar voor gegevens op staan. Snap dat dat voor veel mensen iets wezenlijk anders is.

[/quote]Ik ben dat vaak genoeg tegengekomen, maar voor zover ik me herinner waren het steeds Amerikanen die dat zeiden, niet Engelsen.

Weet je wat ook door een Amerikaan is gezegd? Privacy is the right to be let alone. Het klopt voor geen meter dat je pas privacy hebt als je alles angstvallig verborgen houdt. Een essentieel aspect van privacy is dat de meeste anderen geen misbruik van maken van wat ze opvangen. En vergis je niet, dat is onderdeel van je vrijheid.

In een gehorige woning kan je een hoop opvangen van je buren dat je geen donder aangaat. Een fatsoenlijk mens doet daar niets mee, als het geen serieuze overlast oplevert. Iemand die erover gaat roddelen ligt bepaald niet goed in de buurt. Het probleem met de huidige social mediabedrijven en advertentieplatforms is dat ze van roddelen hun verdienmodel hebben gemaakt en het op een onvoorstelbaar grote schaal doen. Die bedrijven gaan wel degelijk zwaar over grenzen heen. Daar is iedereen slachtoffer van, en mensen ervan beschuldigen dat ze zichzelf daar niet afdoende tegen beschermen is wel degelijk victim blaming.

Kan je je zelf eigenlijk een voorstelling maken van hoe groot het internet is? Er staan ruim zes miljard mensen op een paar digitale stappen van je digitale voordeur. Onzichtbaar. Ruim zes miljard, dat is hoeveel mensen naar schatting nu internettoegang hebben wereldwijd. Probeer eens uit te rekenen hoeveel tijd het je zou kosten om, als mens, tot zes miljard te tellen. Probeer eens uit te rekenen hoeveel ruimte er nodig zou zijn als die mensen fysiek rond je woning stonden. Probeer je eens voor te stellen hoe je je leven zou moeten inrichten als je jezelf dan tegen alle mispunten die daar tussen zitten zou moeten zien te beschermen. Maak het eens concreet, met andere woorden. Ik vind het bepaald geen leuk beeld opleveren. Dat is niet de schaal waar we als mensen voor geëvolueerd of (zo je wilt) gecreëerd zijn. Het is niet vreemd dat lang niet iedereen daarmee om kan gaan. Daar is ons voorstellingsvermogen niet op afgestemd.

Altijd prettig als een (toekomstig) medewerker “privé” dingen openbaar post die totaal niet stroken met het imago waar je als bedrijf zorgvuldig aan bouwt..

Imago is meestal niet het probleem. Over het algemeen staat er niet bij iemand prive profiel waar die werkt .

Maar "geen goede collega" kun je wel vermoeden.

Party foto , tag "morgen maar ziek melden" .

Dat zijn ze, indien naar gevraagd dus wel verplicht. Maar daar is makkelijk wat anders voor te verzinnen.

Mooi he, social media. Neem de consequenties maar van het zo noodzakelijk delen van je hele hebben en houwe op internet. Notabene openbaar. Als het goed (de sollicitant) uitkomt, dat men bekeken wordt, dan hoort men geen klacht.
En ik kan me heus wel voorstellen dat men uit nieuwsgier kijkt. Ik zou ook geen Ku Klux Klan sympathisant in mijn bedrijf willen. Of een Greta Thunberg-groupy. Het straalt ook af op het imago ban het bedrijf (want anderen zoeken wel op. Zeker bij online fitties).

Dit heb ik dus ook gehad, toen verklaarde ik dat ik niet zon behoefte heb alles publiekelijk te delen was het wel ok.
Maar je wordt wel vreemd aangekeken, de norm is dus alles maar op die socials te zetten.

Tja. Toen ik nog in de detachering zat kreeg ik soms het commentaar dat klanten zich hadden afgevraagd of ik wel bestond, omdat ik geen LinkedIn profiel heb.

De realiteit is natuurlijk dat werkgevers je altijd wel even googlen, alleen ze komen er niet voor uit. Wanneer ze dan een profiel vinden van een sollicitant die op social media elk weekend foto's plaatst van hoe 'ie zich vol snuift en comadrinkt dan mag je dat formeel niet bekijken en niet laten meewegen bij je beslissing, maar zal die toch uitvallen naar de kandidaat die net zo geschikt lijkt maar alleen foto's post van lange boswandelingen. Die "paste beter in het team", of "had een beter gesprek", geen twee kandidaten zijn ooit precies zo gelijk dat je niet een of andere grond kan vinden waarop je de een kan verkiezen boven de ander. Daar kan je wat van vinden, maar dat is de realiteit. Dat kan je victim blaming noemen, maar een ieder die verantwoordelijk is voor het maken van zo'n keuze zou datzelfde doen.

Ten tijde van de sollicitatieprocedure van mijn vader bij een familiebedrijf, kwam de werkgever/eigenaar even op huisbezoek om te kijken of het gezin wel bij het bedrijf paste. Nu is het ff een kwestie van googelen en straks AI vragen (mag ook niet).

HUN norm is dus alles maar op SM te zetten.
Heb je ook geprobeer die HRM medewerker (achteraf) op te zoeken?


Andersom:
Ik heb wel eens een sollicitant gehad, die opmerkte dat hij niets over mij en mijn collega op internet kon vinden. Alleen de HR medewerker was (onbedoeld) vindbaar.
Ik schoot toen dubbel van het lachen.

De realiteit is dat de grotere werkgevers in de kritieke sectoren een particulier recherchebureau zoals Hoffmann inschakelen om je doopceel te lichten. Bij meer integere werkgevers wordt dat in de vacature een antecedenten onderzoek expliciet genoemd, of het wordt je gedurende de procedure duidelijk, maar reken er maar op dat het ook zonder kennisgeving gewoon achter je rug wordt gedaan. De betrokken werkgevers kan ik geen ongelijk geven.

Ja, het rare is dat wat in China van overheidswege wordt opgelegd, namelijk dat je via internet allerlei persoonlijke info laat zien om je "kredietscore" op te krikken, dat we dat hier in het westen onszelf opleggen door het te verheffen tot norm die zelfs invloed kan hebben op de kans dat je voor een solllicitatiegesprek wordt uitgenodigd.

Als je geen aanwezigheid hebt op social media (inclusief de privacyramp LinkedIn), dan wordt dat al gauw opgevat als dat je misschien minder sociaal of minder betrouwbaar bent en dus minder goed zal "passen in het team". Brave New World...

Cool. In het weekend de sluizen van Ijmuiden blokkeren, of de A10, of de A4, en op werkdagen...
...haha: werkdagen?

Nah, als defensie niet het advies van AP overneemt, dan wordt het wellicht milieu-defensie?
Kun je daarna nog altijd de switch naar Tata maken.

Hangt wel van zijn/haar/etc geestelijke staat af op dat moment.

Hoezo achteraf ?

Wanneer je je als sollicitant goed voorbereid zou ik kijken wat er te vinden is over huidige werknemers - en met name natuurlijk de aanstaande rechtstreekse collega's .
Want de vraag "kan ik met die mensen door één deur" gewoon belangrijk als je met ze moet werken.


Verstandig dat ie dat geprobeerd had.