Door Anoniem: @Anoniem van 22-10-2026, 21:51 uur,
Ten eerste verwijs ik naar je post m.b.v. een clickabele URL om mijn reactie niet onnodig lang te maken:
https://www.security.nl/posting/958315#posting958672 Ten tweede:
Fijn dat je de moeite nam om uitgebreid te reageren! Waarbij mij gelukkig bleek dat net als in mijn werkzame bestaan het soms nodig was – en nu weer - om de communicatie flink op te kloppen om duidelijke uitspraken in een twistgesprek of overleg te krijgen. Dat werd mij vaak niet in dank afgenomen maar het was dan maar zo.
In al de voorbeelden krijg ik echter de indruk dat de handelingen op een (1) device, de multifunctionele smartphone plaatsvinden. De aanvalsvector is daardoor heel breed.
Ik doe dat niet; kan ook niet; ik heb geen smartphone.
De wijze waarop ik 2FA SMS gebruik is de volgende:
Gegeven:
1.Een zorgverzekering – doet er in het voorbeeld niet toe welke – heeft een webportaal waarmee je kan inloggen op je persoonlijk pagina.
2.Dat webportaal roep ik aan op mijn computer. De inlogpagina opent en ik klik op “Inloggen met DigiD en SMS verificatie.
(Ondertussen heb ik mijn ‘domme’ GSM telefoontje ingeschakeld. Het toestelletje is nu klaar voor ontvangst van het 6-cijferige SMS bericht)
3.Op mijn computer:
Na door DigiD geaccepteerde invoer van mijn gebruikersnaam en wachtwoord, wacht ik op ontvangst van het
naar mijn separate - dus air gapped van mijn computer – door DigiD verstuurde 6-cijferige SMS bericht.
4.De ontvangen 6 cijferige code heb ik ontvangen en deze ga ik nu handmatig intypen – dus géén copy/paste - op de DigiD inlogpagina.
5.De 2FA autorisatie is succesvol voltooid. DigiD redirect mij nu terug naar mijn persoonlijke zorgverzekering webportaal.
6. Op mijn GSM telefoon wis ik de cijferige SMS (Ik wis alle onnodige berichten) en zet de telefoon uit.
Nu is mijn vraag: Wie kan hier een kwetsbaarheid in ontdekken, waarbij het volgende meegenomen moet worden:
a. Er wordt
geen gebruik gemaakt van een smartphone die geopend staat op de DigiD verificatie pagina en waarop – ‘one size fits all’ – de verstuurde SMS wordt ontvangen, maar van twee uiteraard volledig gescheiden (air gapped) digitale apparaten: GSM telefoon enerzijds en computer anderzijds.
b. Gezien het genoemde onder punt
a. kan er dus onmogelijk onderlinge
doelgerichte data-uitwisseling plaatsvinden anders dan door mij persoonlijk uitgevoerd.
Mijn dank voor een reactie.
Kennelijk ga je er vanuit dat de korte duur dat je GSM aanstaat een graadmeter is voor de beveiliging van SMS.
Je kunt te maken krijgen met SIM-swapping en de kwetsbaarheid in het SS7
Wat is SIM-swapping en hoe werkt het?SIM-swapping is een vorm van identiteitsfraude waarbij een aanvaller jouw mobiele telefoonnummer laat overzetten naar een simkaart of eSIM die hij zelf beheert. Hiervoor hoeft de aanvaller jouw telefoon niet fysiek in handen te hebben.
1. De aanvaller verzamelt persoonsgegevensDe aanvaller verzamelt bijvoorbeeld je naam, telefoonnummer, geboortedatum of andere gegevens waarmee hij zich tegenover jouw telecomprovider als jou kan voordoen.
2. De aanvaller benadert de telecomproviderHij beweert bijvoorbeeld dat zijn telefoon verloren of defect is en vraagt om een vervangende simkaart of eSIM. Soms gebeurt dit door een medewerker te misleiden of door het klantaccount bij de provider over te nemen.
3. Het telefoonnummer wordt overgezetAls de provider het verzoek ten onrechte goedkeurt, wordt jouw telefoonnummer geactiveerd op de simkaart van de aanvaller.
Jouw oorspronkelijke simkaart verliest doorgaans de verbinding met het mobiele netwerk.
4. De aanvaller ontvangt jouw nieuwe sms-berichtenVanaf dat moment kunnen nieuwe sms-berichten, waaronder verificatiecodes van DigiD, bij de aanvaller terechtkomen.
Wat betekent dit voor jouw DigiD-scenario?Je gebruikt een eenvoudige GSM die volledig fysiek gescheiden is van je computer. Dat is een goede beveiligingsmaatregel, maar beschermt niet tegen SIM-swapping.
De reden is eenvoudig: de aanval vindt niet plaats op jouw computer of GSM, maar bij de telecomprovider.
Wat is de SS7-kwetsbaarheid en hoe werkt deze? SS7 (Signaling System No. 7) is een verzameling signaleringsprotocollen die telecomproviders gebruiken om onder andere telefoongesprekken en sms-berichten tussen mobiele netwerken af te handelen. SS7 is oorspronkelijk ontwikkeld in een tijd waarin telecomnetwerken voornamelijk door een beperkte groep vertrouwde operators werden beheerd. Het protocol is daarom niet ontworpen volgens moderne beveiligingsprincipes waarbij iedere netwerkpartij afzonderlijk en strikt wordt geauthenticeerd en geautoriseerd.
Hierdoor zijn kwetsbaarheden ontstaan die onder bepaalde omstandigheden kunnen worden misbruikt om sms-verkeer te onderscheppen of om te leiden.
1. Hoe werkt een SS7-aanval? Een aanvaller probeert toegang te verkrijgen tot de signaleringsinfrastructuur van een telecomnetwerk, bijvoorbeeld via een gecompromitteerde operator of een partij met toegang tot internationale signaleringsverbindingen. Wanneer de aanvaller voldoende toegang heeft en de betrokken providers onvoldoende bescherming toepassen, kan hij bepaalde signaleringsberichten manipuleren.
Een mogelijke aanval verloopt als volgt:
[*]De aanvaller beschikt over jouw mobiele telefoonnummer.
[*]Hij heeft toegang tot een telecomnetwerk of signaleringsverbinding waarmee misbruik van SS7 mogelijk is.
[*]Hij manipuleert signaleringsinformatie die wordt gebruikt om sms-berichten naar jouw telefoonnummer te routeren
[*]Daardoor kan een sms-bericht onder bepaalde omstandigheden worden omgeleid naar een bestemming die de aanvaller beheert.
[*]De aanvaller kan vervolgens proberen de onderschepte verificatiecode te gebruiken voordat deze verloopt.
2. Wat betekent dit voor jouw DigiD-scenario? Je gebruikt een eenvoudige GSM die volledig fysiek gescheiden is van je computer. Deze scheiding beschermt tegen aanvallen waarbij malware op de computer rechtstreeks toegang probeert te krijgen tot de sms-berichten op jouw telefoon. Bij een SS7-aanval ligt dat anders. De aanval richt zich namelijk niet op jouw computer of GSM, maar op de infrastructuur waarmee de sms wordt afgeleverd.
De aanvaller hoeft daarom:
[*]Geen toegang tot jouw computer te hebben. [\*]Geen malware op jouw GSM te installeren.
[*]Geen verbinding tussen jouw computer en GSM tot stand te brengen.
[*]Geen fysieke toegang tot jouw simkaart te hebben.
[*]Jouw sms-code niet van het scherm van de GSM af te lezen.
3. Is een SS7-aanval eenvoudig uit te voeren? Nee. Dat is een belangrijke nuance. Een SS7-aanval vereist doorgaans toegang tot gespecialiseerde telecominfrastructuur of tot een partij die dergelijke toegang heeft. Een willekeurige internetgebruiker kan dus niet uitsluitend met jouw telefoonnummer zomaar jouw sms-berichten onderscheppen. Bovendien hebben telecomproviders beveiligingsmaatregelen ingevoerd, waaronder:
[*]SS7-firewalls die verdachte signaleringsberichten analyseren en blokkeren.
[*]Filtering van ongeautoriseerde verzoeken om abonnee- en routeringsinformatie.
[*]Controle op afwijkende signaleringspatronen en ongebruikelijke netwerkactiviteiten.
[*]Beperkingen op de toegang van externe telecomnetwerken tot gevoelige signaleringsfuncties.
Deze maatregelen verkleinen de mogelijkheden voor misbruik aanzienlijk, maar nemen niet noodzakelijk iedere kwetsbaarheid weg.
4. Maakt een moderne 4G- of 5G-verbinding SS7-aanvallen onmogelijk? Nee, niet per definitie. Moderne mobiele netwerken gebruiken ook andere signaleringsprotocollen, zoals Diameter bij 4G en service-based interfaces bij 5G. Toch kunnen verbindingen met oudere netwerken en interworking tussen verschillende netwerktechnologieën nog steeds relevante aanvalsvectoren opleveren. Of een specifiek sms-bericht via een kwetsbaar traject kan worden onderschept, hangt af van de netwerkarchitectuur en beveiligingsmaatregelen van de betrokken providers.
5. Kan een aanvaller hiermee daadwerkelijk DigiD overnemen? Niet uitsluitend door een sms-code te onderscheppen. Bij het beschreven DigiD-inlogproces zijn in beginsel twee authenticatiefactoren nodig:
[*]Iets wat je weet: je DigiD-gebruikersnaam en wachtwoord.
[*]Iets wat je bezit: toegang tot de sms-code die naar jouw geregistreerde telefoonnummer wordt verzonden.
Een aanvaller die uitsluitend via SS7 een sms-code onderschept, beschikt daarmee nog niet automatisch over jouw DigiD-wachtwoord. Hij moet dus ook de eerste authenticatiefactor bemachtigen of op een andere manier de authenticatieprocedure compromitteren. Bovendien is de sms-code slechts tijdelijk geldig en bedoeld voor een specifieke authenticatiepoging.
6. Helpt het om de GSM na gebruik uit te schakelen? Het uitschakelen van jouw GSM verkleint de tijd waarin het toestel bereikbaar is, maar voorkomt geen aanvallen op de telecominfrastructuur. Wanneer je het toestel inschakelt om een DigiD-code te ontvangen, moet het immers verbinding maken met het mobiele netwerk. Juist op dat moment kan een aanvaller met voldoende toegang tot de signaleringsinfrastructuur proberen het sms-verkeer te manipuleren. Het verwijderen van de ontvangen sms-code beschermt evenmin tegen onderschepping tijdens het transport.
7. Wat is het verschil tussen SIM-swapping en SS7? SIM-swapping en SS7-misbruik zijn wezenlijk verschillende aanvalstechnieken.
SIM-swapping: De aanvaller probeert jouw telefoonnummer bij de telecomprovider over te nemen en aan zijn eigen simkaart te koppelen.
SS7-aanval: De aanvaller probeert het signaleringsverkeer binnen of tussen telecomnetwerken te manipuleren, zonder noodzakelijk jouw telefoonnummer of simkaart over te nemen.
Bij SIM-swapping verliest jouw oorspronkelijke simkaart doorgaans de netwerkverbinding. Bij SS7-misbruik hoeft dat niet te gebeuren. Je kunt daardoor mogelijk niets merken van een onderscheppingspoging.
Conclusie De fysieke scheiding tussen jouw computer en eenvoudige GSM is een zinvolle beveiligingsmaatregel. Deze voorkomt echter niet dat sms-berichten tijdens het transport door de telecominfrastructuur onder bepaalde omstandigheden kunnen worden onderschept.
De fundamentele kwetsbaarheid van sms-gebaseerde tweefactorauthenticatie is dat het bezit van de verificatiecode wordt gebruikt als bewijs van toegang tot het geregistreerde telefoonnummer, terwijl de aflevering van die code afhankelijk is van de beveiliging van externe telecomnetwerken. Dat betekent overigens niet dat een SS7-aanval op jouw DigiD-authenticatie eenvoudig of waarschijnlijk is. Het betekent uitsluitend dat de airgap tussen jouw computer en GSM geen bescherming biedt tegen deze specifieke aanvalsvector.
Naar mijn mening is het altijd beter om "[*]Iets wat je bezit: toegang tot de sms-code die naar jouw geregistreerde telefoonnummer wordt verzonden. " te vervangen door
iets wat je bent.... ID of biometrie. Het allerbeste is een combinatie van de drie factoren iets wat je weet, iets wat je hebt en iets wat je bent.
SMS is gezien zijn kwetsbaarheden niet iets wat je bent en ook niet iets waarbij je er vanuit kunt gaan dat jij de enige bent die het weet.