Inderdaad is het prutsgehalte behoorlijk hoog in het ambtelijke wereldje.
Als dit al fout gaat, wat gaat er dan gebeuren als er een serieus (ICT) probleem boven komt drijven?

Je kunt ook wel gaan zeggen dat gemeenteambtenaren weg moet blijven bij elke vorm van communicatie, want je kunt erop wachten tot ze een fout maken. Dan krijg je een gemeente die nooit iets fout doet maar ook nooit meer iets goed doet omdat die op een andere planeet zit dan de inwoners van de gemeente.

Wat er moet gebeuren, is dat gemeenteambtenaren consequenties ondervinden als ze zulke fouten maken. Reken maar dat ze dan heel snel leren wat het verschil is tussen een TO-knop en een BCC-knop. Dus: boete per gelekt persoonsgegeven, ingehouden op hun salaris. Dat kun je ook nog standaardiseren in termen van een percentage van hun bruto-maandsalaris ten tijde van het lek.
Naam van een persoon gelekt? 1% van het bruto-maandsalaris eraf.
Naam van twee personen gelekt? 1,5% eraf.
Naam van drie tot vijf personen gelekt? 2% eraf.
Naam van zes tot 20 personen gelekt? 2,5% eraf.
Naam van 21 tot 50 personen gelekt? 3% eraf plus 1% van het bruto-maandsalaris van de direct-leidinggevende eraf.
Naam van 51 tot 100 personen gelekt? 3,5% eraf plus 1% bij direct-leidinggevende.
Naam van 101 tot 1000 personen gelekt? 4% eraf plus 1% bij leidinggevende plus 1% bij elk directielid.
Naam van meer dan 1000 personen gelekt? 5% eraf plus 2% bij leidinggevende plus 2% bij elk directielid.
BSN-nummer van één persoon gelekt: 2% van het bruto-maandsalaris eraf.
Foto of biometrisch gegeven van één persoon gelekt? 3% van het bruto-maandsalaris eraf.

Mag in termijnen betaald worden indien het boven 10% van het betreffende bruto-maandsalaris komt. Het maximum is 50% van het bruto-maandsalaris van de maand waarin er wordt gelekt.

Maak daar een mooi gestaffeld overzicht van. Zet het in een pdf-document, plaats het op het intranet en maak het tevens openbaar.

Moet je eens kijken hoe zorgvuldig ze dan worden. Dan kunnen gemeenteambtenaren opeens heel veel.

Die dacht zeker dat BCC blind maakt. Nu kan men wel alles zien....

Maar goed, duidelijker geen waarschuwing als er veel TO gebruikt worden.

Ambtenaren zijn doodnormale mensen, hoor, en wat je bij ambtenaren mis ziet gaan gaat ook bij bedrijven, verenigingen, stichtingen en bij particulieren mis. Er hoeft maar net op het verkeerde moment iemand binnen te struinen die meteen tegen je aan gaat praten in plaats van even te wachten tot jij zo ver bent en je kan makkelijk dit soort steekjes laten vallen.

E-mailsystemen zijn na tientallen jaren nog steeds niet zo ontworpen dat dit soort dingen worden afgevangen. Een e-mail met honderd adressen in het To-veld zou hooguit acceptabel kunnen zijn als al die adressen van binnen de eigen organisatie zijn, bijvoorbeeld. Je zou bijvoorbeeld als regel kunnen stellen dat minstens één adres buiten de eigen organisatie Bcc vereist, als het niet de enige ontvanger is, tenzij er een groep van ontvangers is aangemaakt waarin op groepsniveau is vastgelegd dat ze elkaars adres mogen zien, en dat moet default uit staan.

Mensen zijn nou eenmaal niet perfect in dit soort dingen, ongeacht of ze ambtenaar zijn of niet. Een van de dingen die met automatisering kan is dat soort menselijke zwaktes opvangen, een goed ontworpen geautomatiseerd systeem helpt mensen om minder fouten te maken. Waarom makers van e-mailsystemen dat zo hardnekkig nalaten is mij raadsel.

Wat doet een werknemer nog meer fout als je dit al niet eens aan hem of haar kan overlaten?
Digibeten kunnen eigenlijk nergens meer aan de slag want overal moet je toch wel enige kennis op dit gebied hebben.

Gebruikers doen domme dingen, daar hoef je echt geen ambtenaar voor te zijn, de gevolgen daarvan zie je ook regelmatig op deze site voorbij komen.
Aan de mail server kant zijn genoeg maatregelen te nemen om dit soort fouten te voorkomen, die zijn blijkbaar ook niet genomen. Dat vind ik persoonlijk een belangrijker punt dan een gebruiker die domme dingen doet, want een beetje beheerder richt de boel zo in dat domme dingen doen geen gevolgen heeft (in dit geval e-mail niet versturen en notificatie naar de gebruiker geven).

Tja, veel e-mail programma's (of "apps" zoals dat tegenwoordig wordt genoemd...) zijn zo slim dat ze de antwoorden al voorkauwen, maar een waarschuwing als je een heel lijst van e-mail adressen invult bij het To- of CC-veld dat dit mogelijk niet de bedoeling is, is waarschijnlijk teveel van de "AI" gevraagd???

Het is wel verstandig het BCC veld weg te halen (niet standaard zichtbaar en als je het wilt activeren een melding krijgen over waar het voor bedoeld is), mailontvangers te beperken (b.v. 100 per email) en te verplichten dat in elke e-mail de naam van de ontvanger moet staan.

Dan moet je wel individuele mails / software hiervoor gebruiken die bovenstaande fout simpelweg niet kan maken.

Leuke conclusie, die absoluut effectief is, maar nogal: van dik hout zaagt men planken.
'Houd mensen weg van smartphones en internet' is ook een heel effectieve oplossing voor het verminderen van slachtofferschap van cybercrime, maar ook weinig realistisch.

De BCC functie is wel vaker misbruikt. Ook door systeembeheerders overigens.

Tuurlijk, mensen maken fouten, moet kunnen.
Totdat er misbruik met jouw gelekte gegevens gemaakt wordt, dan piep je wel anders.

Jij houdt er wel van om een angstcultuur aan te jagen, zie ik. Dat werkt averechts, als je mensen bang maakt om fouten toe te geven dan bereik je dat fouten niet worden toegegeven, daardoor niet snel worden opgelost, langer blijven voortwoekeren en meer schade aanrichten. Dan heb ik het niet alleen over e-mail, voor de duidelijkheid.

Dit is iets dat overal makkelijk fout gaat, en als dat zo makkelijk gaat zit de fout in het hulpmiddel. En weet je aan wie het is om voor hulpmiddelen te zorgen waarbij grote ongelukken niet in kleine hoekjes zitten? Aan de werkgever, en ook aan de leveranciers van die hulpmiddelen.

O ja, ambtenaren zijn geen aparte diersoort die verraderlijk veel op mensen lijkt, het zijn doodgewoon mensen, en dit soort fouten wordt echt niet alleen bij overheden gemaakt.

Wil je echt het "Blind Carbon Copy" veld weg halen? Waarom?
Dan dwing je gebruikers juist om het AAN/TO of et CC veld te gebruiken voor bulk mails.

Niet echt een slimme oplossing.

Thumbs up!

Gelukkig zijn er nog mensen zoals jij die zich niet laten sturen door hun onderbuik!

Er wordt hierboven nogal met percentages gestrooid (als pepernoten)

Hier nog een percentage: jouw reactie is jammer genoeg slechts 5 procent van wat je hier leest.
Was het maar 85% dan leefden we grotendeels in een sociaal klimaat waarin wij elkaar niet 'afmaken' om fouten.

Werkloze met een grote bek .

Even horen of je ook zo dapper bent als dat in JOUW arbeidscontract komt te staan .
De enige foutloze ITer is een luiwammes die nooit een toetsenbord aanraakt .

Maandsalaris inleveren voor elke bug . Zelf garant staan voor de bugbounty . Dan zijn ze opeens niet meer de shit en ligt het altijd aan "de organisatie" .

@OP: Alle mensen maken fouten.
Ook ambenaren. Ondanks alle berichtgevingen en aannames zijn dat ook maar mensen.


Waarom zijn in 30+ jaar de email-systemen nog steeds niet slim genoeg en configureerbaar gemaakt, om dit soort fouten te voorkomen?
Juist dit kun je technisch voorkomen. Zeker tegenwoordig met al die algoritmes.


In plaats daarvan:
- Wordt het BCC veld vaak onderdrukt of staat het niet standaard aan (met dank aan de uitgangspunten van de leveranciers).
- Is de training in het gebruik van BCC in email bijna nihiel.
- Overzien veel mensen (behalve een subset van de ITers en de CISOs) niet echt de consequenties van hun acties. De uitvoerders zijn vaak maar (laagbetaalde) "drones" met een hoge werkdruk die een kunstje doen.

Misschien moeten we betere vertaling ge ruiken van cc en Bcc.
Engels is ook voor veel mensen moeilijk.

Aan, kopie, onzichtbaar Kopie
Dus A, K, OK.

Heel mooi lijstje (zou van een ambtenaar kunnen zijn), maar er is wel een kanttekening bij te plaatsen.
Hoe hoger in de ambtelijke hiërarchie hoe minder uitvoerende taken gedaan worden. Het lekken van (grote) volumes persoonsgegevens (naam, BSN, foto, biometrisch gegeven) gebeurt nooit door een leidinggevende of directielid want die doet dat werk niet.
Je pakt dus vooral de sloebers aan de onderkant van de hiërarchie.
En daar heb ik wat op tegen omdat ik voor een rechtvaardige behandeling van enerzijds uitvoerend en anderzijds leidinggevend/ managementpersoneel ben.
Degenen die verantwoordelijkheid moeten nemen zijn degenen die de meeste verantwoordelijkheid dragen en daarvoor het best betaald worden.
Dus dan kom je bij de top uit.
Keihard afrekenen op elke nalatig-/slordigheid, zoals we dat ook in het bedrijfsleven zien, VOORAL aan de top (NOT!), daar ben ik helemaal vóór.
Daarvoor moeten datalekken in het algemeen opgevat gaan worden als serieuze bedreigingen van het leven van mensen wiens data het betreft.
Dat is ongeveer 180 graden verschillend van hoe datalekken nu opgevat worden, namelijk als te verwaarlozen 'collateral damage'. Vrijwel niemand wordt daar ooit voor beboet.
Dat leeft dus helemaal niet.
Zolang je dat niet eerst verandert, die houding, straf je tamelijk machteloze mensen af, die weliswaar niet uit hun doppen kijken, maar daarvoor onevenredig zwaar worden gestraft.
Wat managementlagen, directies en hogere leidinggevenden doen of directeuren-generaal, staatssecretarissen en ministers, dáár zou veel meer de focus op moeten liggen omdat daar de belangrijke beslissingen genomen worden.

"Stuur je even iedereen OK over dit voorstel door"
"Doe ik...nu.....zo dan weten ze het allemaal"
"Heb je 'em al verstuurd?!"

Je dwingt je gebruikers juist naar goede tools toe, omdat ze bulk niet meer via het normale mailprogramma kunnen verzenden.

Ik neem aan dat jij dan ook salaris inlevert voor iedere fout die je maakt?

Fouten maken doet iedereen. Sterker nog, als je geen fouten maakt maak je meestal helemaal niets.

Iedereen maakt fouten. Maar niet iedereen ondervindt consequenties van de fouten die hij maakt.
Kennelijk roept het idee dat fouten maken consequenties met zich meebrengt, nogal wat weerstand op bij veel reageerders hier.
Ik heb wel eens een tekst waar ik een paar uur aan had gewerkt, per ongeluk weggegooid omdat er iets raars gebeurde op het computerscherm. Dan heb je het over een fout die, in uurloon uitgedrukt, mij echt wel meer dan 100 euro kostte.
Ga ik dan klagen? Nee. Ik gooi er wel hartgrondig een aantal woorden uit, waarvan f**k het meest gebruikte is.

0,5% van een bruto maandsalaris van een ambtenaar is misschien 20 euro.
Een foutje met het lekken van de naam van een burger mag best wel zo'n consequentie hebben.
Niet om die ambtenaar te grazen te nemen, maar voor het leereffect en het voorbeeldeffect.

Het probleem met ambtenaren is dat de consequenties van hun fouten meestal alleen bij anderen komen te liggen.
Burgers kunnen niet kiezen om niks te maken te hebben met die ambtenaren.
Helaas laat het sommige (niet alle) ambtenaren volledig koud als burgers opdraaien voor hun fouten.
"Foutje, bedankt!" https://nl.wikipedia.org/wiki/Foutje,_bedankt!
Daarom zou er een mechanisme oftewel feedback-loop moeten zijn waardoor ambtenaren er iets van voelen als ze door een fout schade in de maatschappij aanrichten.

En dat bereik je door alleen de BCC weg te halen?

Leg in detail uit hoe je gedachten-knronkel in elkaar zit.
Ik volg je niet.

Ah, ja. Het lab dat 950.000 records lekte met persoonsgegevens ben je vergeten?
Dat was een commercieel bedrijf, waar ook ergens iemand een foutje gemaakt heeft. Waar burgers/patienten vervolgens last van hebben. Oeps.

En zo zijn er heel veel meer organisaties die lekken:
https://www.security.nl/search?origin=frontpage&keywords=datalek
Zowel bij overheden als bij commeriele bedrijven.

Het lekken van data gebeurt overal. Niet alleen bij de overheid. En altijd zijn het anderen die daar last van hebben.
Niets nieuws onder de zon.

Het probleem los je niet op door alle werknemers te straffen. Want iedereen maakt wel eens een foutje. Jij ook.
Het probleem moet bij de 2 bronnen opgelost worden:
1. Dat die data er niet is, tenzij echt absoluut nodig. Wat er niet is, kan iet lekken.
2. Dat de sofware zo ontworpen of aangepast wordt, dat het rekening houdt met de domme ondoordachte handelingen van werknemers.

Email bestaat al sinds eind jaren 60, en in al die 65 jaar is er geen leverancier die dit specifieke probleem ondervangen heeft in zijn email-applicatie.
Misschien moeten die boetes (x% van omzet) daar opgelegd worden. Mischien dat de softwareboeren dan beter gaan ontwerpen. :-)
Zo maar een gedacvhte.

Je hebt kennelijk niet door dat de meeste mensen het zonder dat er gestraft wordt al zwaar klote vinden om een fout te maken.
Ik denk dat ik de eerste mens nog moet meemaken die het niet zwaar klote vindt om dat werk opnieuw te moeten doen, ook als het hem of haar persoonlijk geen €100 kost.

Het punt is dat dat leereffect er ook wel is zonder financiële sanctie. Je lijkt te denken dat mensen uitsluitend op geld reageren, terwijl je zelf aangeeft dat je even hartgrondig krachttermen gebruikte. Ging je frustratie enkel en alleen over die €100 of ging die misschien meer over dat je iets over kon gaan doen waar je net uren aan had gewerkt, dat het resultaat de inspanning die je al geleverd had verloren ging? En dan heb ik het over de inspanning en inzet zelf en niet over het prijskaartje dat je eraan hangt. Voel je je misschien rot als die tekst voor een ander was die hem nu later krijgt dan je had aangegeven? Voor mijzelf en voor mensen met wie ik gewerkt heb gold dat we ook zonder financiële prikkel echt wel van fouten leerden.

Herkenbaar? Vraag je dan eens af waarom dat voor ambtenaren anders zou zijn. Dat zijn ook mensen met menselijke eigenschappen. En vraag je eens af waarom je naar geld grijpt als dat eigenlijk niet het pijnpunt is.

En het hele bedrijfsleven bestaat uit eenmanszaken, want anders voelen die ook niet persoonlijk de consequenties maar komen die net als bij ambtenaren bij de organisatie terecht, en kom je het maar al te vaak pas in je functioneringsgesprek weer tegen, als het zoveel voorkomt dat het gaat opvallen.

Alleen bestaat het bedrijfsleven niet enkel uit eenmanszaken, er zijn daar ook zat grote, logge, bureaucratische organisaties waar je als klant maar moeilijk je verhaal haalt als er iets misgaat. En er zijn trouwens ook zat eenmanszaken waarbij dat verhaal halen ook niet makkelijk blijkt te gaan.

En sommige mensen in het bedrijfsleven zijn niet anders.

Ik heb in mijn leven twee banen gehad die er na al die tijd opvallend positief uitspringen door hoe betrokken iedereen was, hoe er geleerd werd van fouten, en door hoe goed er werd samengewerkt. De ene was bij een gemeentelijke dienst, de andere bij een commercieel bedrijf.

Wat die werkplekken met elkaar gemeen hadden was dat er fouten gemaakt mochten worden, dat maakte het laagdrempelig om ze te bespreken en om zelf aan de bel te trekken als er iets misging in plaats van een drempel te moeten nemen. Mensen werden niet bestraft voor hun fouten (tenzij ze willens en weten de zaak aan het flessen waren), ze werden gewaardeerd voor hun openheid en de inzet om ze recht te zetten, en dat maakte het makkelijk om heel open te stimuleren om ervan te leren en het voortaan beter te doen, en dat werkte. Bij de openheid hoorde ook dat je altijd bij elkaar aan kon kloppen voor hulp ergens mee, en daardoor waren degenen die ergens goed in waren op een heel natuurlijke manier smeerolie voor de rest. De productiviteit van de organisatie was dan ook hoog. Beduidend hoger dan in organisaties die denken de productiviteit met belonen en straffen te moeten aanzwengelen, is mijn ervaring.

Mensen zijn van nature samenwerkers, en een organisatie is veel meer dan de som van de delen. Daarom bestaan organisaties. Je werkt dat menselijke talent voor samenwerken tegen als je net doet alsof ieder voor zich werkt, en dat doe je als je met persoonlijk belonen en straffen gaat sturen, daarmee sla je namelijk over dat mensen hun werk in de context van de groep doen.

Ik heb bijvoorbeeld in een projectteam gezeten waarvan een lid niet bepaald het grootste licht was, maar hij had wel een opmerkelijk positieve invloed op de sfeer van het team, doordat hij zelf opgewekt en sociaal was ingesteld, op een heel rustige en ontwapenende manier. Gewoon door zo te zijn als hij was had hij het effect op mensen dat de angel uit spanningen en frustraties getrokken werd, waardoor die heel makkelijk afvloeiden. Ook al was hij zelf inhoudelijk duidelijk de minste van de groep, hij gaf door zijn effect op de sfeer het hele team vleugels. Zijn bijdrage aan de productiviteit van de rest was groter dan hij ooit zelf had kunnen produceren, zelfs als hij inhoudelijk wel een topper was geweest. De pest is dat dit soort effecten volledig aan de spreadsheetmanagers voorbij gaan, die meten dit niet en kunnen dit ook niet meten, maar ik zag dat die gozer de hele groep optilde, ook al was hij zelf inhoudelijk niet sterk.

Dat is het soort effecten dat dingen goed laat gaan. Staar je niet blind op geld als motivator, of op belonen en straffen, er is echt veel en veel meer gaande en daar zitten dingen bij die veel en veel betere handvatten vormen om het functioneren positief te beïnvloeden.

Andere anoniem.
Min speculatie:

De typische zolderkamer nerd , die denkt dat als je BCC weghaalt iedereen iedereen een raspberry pi met "mailman" gaat inrichten om mailtjes aan 10-100 personen te sturen .

Want dat is wat hij thuis doet.

Altijd bijzonder hoezeer de "vrijheid" types (op allerlei technische vlakken) meteen het woord "dwingen" in de mond nemen als het om anderen dan henzelf gaat.

De meeste mensen vinden het vooral zwaar klote als ze zelf nadeel ondervinden van een fout die ze maken. Bijvoorbeeld omdat het hun extra werk oplevert of de werkdruk verhoogt. Of omdat hun fout door anderen wordt ontdekt.
Er bestaan wel mensen die intrinsiek gemotiveerd zijn en het beschikken over het kwaliteitsbesef om hun werk echt goed te doen. Dat is wel een minderheid. De meeste werknemers leggen de lat uit zichzelf niet zo hoog. Sorry om jou in aanraking te brengen met dit stukje realiteit.

Dat was in de eerste plaats een overheid, Bevolkingsonderzoek Nederland, die die medische persoonsdata niet aan het lab had moeten geven.


Klopt. Je hoort mij ook niet zeggen dat het probleem alleen bij de overheid zit. Dit topic gaat over ambtenaren.
Als jij het ook over het bedrijfsleven wil hebben, be my guest.
Verschil is wel dat als je een boete aan een bedrijf oplegt, dat bedrijf daar pijn van heeft. Dat motiveert om zulke fouten niet te maken. Als je een boete aan de overheid oplegt, die boete wordt opgehoest door de belastingbetalers. Dat is dus geen boete. Hoe wil je de overheid dan motiveren? Door persoonlijke consequenties voor de medewerkers als ze slordig omgaan met andermans gegevens.

Dat is natuurlijk het allerbeste.
Op zich ook niets mis mee. Alleen is er de softwareparadox. Als software te strak wordt, wordt het als het ware hardware. Dan gaat het dwingen tot fouten en gaan medewerkers workarounds bedenken om het werkbaar te houden. Resultaat: meer fouten.
Prima om in de organisatie dingen te doen om mensen beter te laten samenwerken. Laten we alleen niet zo naïef roze doen alsof het goed blijft gaan als er geen consequenties zijn wanneer het fout gaat.

En waarvoor vervolgens NIEMAND de verantwoordelijkheid neemt, óók niet de overheid die bevolkingsonderzoeken organiseert.
Verantwoordelijkheid nemen is de basis van elke oplossing / verandering.
En dat ontbreekt structureel in onze (data)samenleving.
Of moeten wij na máánden nog steeds denken dat niemand bij Clinical Diagnostics een flauw idee heeft hoe dit datalek is kunnen ontstaan?
Het is je reinste struisvogelcultuur, waarbij de bevolking (de slachtoffers van het datalek) nog blij mag zijn als over enkele jaren iets meer openheid van zaken gegeven wordt.
Klopt.
Dataminimalisatie dus.
Dit is echter contrair aan zówel de overheidsbureaucratie, die steeds meer (complexe) wetgeving moet uitvoeren àls aan het bedrijfsleven, dat in data (en profielen) handelt.
En dat is een maatschappelijk probleem - twee eigenlijk.
De onderliggende bron is bij de overheidsbureaucratie dus de wetgever (regering en parlement), die steeds meer (tot in detail) geregeld wil hebben en bij het bedrijfsleven de doorgeslagen hebzucht om uit alles wat los en vast zit geld te slaan.
En dan hebben we daarmee meteen de verantwoordelijkheid te pakken.
Enerzijds de verantwoordelijkheid, die volgt uit het uitputtend willen regelen van wat er in de samenleving gebeurt en anderzijds de verantwoordelijkheid die volgt uit ééndimensionale hebzucht.
Beide bronnen vormen, elk op eigen wijze, de basis van de algehele rot in onze samenleving.
Tot zover gaan de verantwoordelijkheden terug.
Degenen die ervoor kiezen om gebrekkige software te gebruiken, bijvoorbeeld e-mailprogramma's, dragen de verantwoordelijkheid. Dat zijn zowel bij de overheid als in het bedrijfsleven degenen die daarvoor beslissingsbevoegdheid hebben, dus in de top van de organisatie.
Je kunt, met andere woorden, de verantwoordelijkheid voor de gebreken van de software die je in je organisatie gebruikt niet afschuiven op de producent-leverancier van de software - hetzelfde geldt voor de hardware.
We hebben het hier over (grote) professionele organisaties, niét over consumenten/eindgebruikers, die van toeten noch blazen weten (en die óók geacht worden om zorgvuldig met hun device om te gaan).
Deze organisaties (overheid en bedrijfsleven) zijn onverkort verantwoordelijk voor wat er in hun organisatie gebeurt - op elk gebied.
De keuze om met gebrekkige software te werken is óók een keuze ... waarvoor je dus verantwoordelijkheid draagt.
De gewoonte om je te verschansen in een slachtofferrol leidt alleen maar tot het bestendigen van ongezonde, immorele en mensvijandige situaties.
Slachtoffers dragen immers geen verantwoordelijkheid.
En dan is de cirkel weer rond.

(nieuwe anoniem)

Prachtig verhaal, bijna ontroerend.
Deze persoon is als MENS een licht. Hij bracht daarmee menselijkheid in de organisatie in door te zijn zoals hij was.
Menselijkheid moet de basis zijn van alles.
Hoe menselijk zijn de spreadsheetmanagers ? (retorische vraag)
Welke doeleinden dienen zij?
Hoeveel menselijkheid moet opgegeven worden om een (rijke, welvarende) economie te krijgen zoals wij die hebben? (iets minder retorisch)

Je brengt me alleen maar in aanraking met je eigen inschattingsfout. Mensen passen zich aan aan hun omgeving. Als er een ieder-voor-zich-mentaliteit heerst gaan mensen zich uit zelfbescherming tegen die omgeving ook zo gedragen. Maar heel wat van de mensen die zich zo gedragen kunnen zich van een veel betere kant laten zien als dat niet voortdurend wordt afgestraft. En de meeste mensen vinden het nog fijn ook.

En het gaat zeker niet alleen om intrinsieke motivatie. De meeste mensen raken sterk gemotiveerd van een omgeving waarin mensen waardering voor elkaar hebben. Ik heb het idee dat het muntje nog niet bij je gevallen is dat we sociale wezens zijn die niet voor niets in groepen samenwerken.

Je bereikt dat niet alleen door BCC standaard weg te halen (wel nog te activeren, maar kost wat meer moeite en je kunt dan een melding geven over hoe je BCC goed gebruikt), maar door awareness en de andere genoemde maatregelen te nemen.

Een alternatief kan zo simpel zijn als https://support.microsoft.com/nl-nl/office/afdruk-samenvoegen-in-word-gebruiken-om-bulksgewijs-e-mailberichten-te-verzenden-0f123521-20ce-4aa8-8b62-ac211dedefa4, maar een gemeente heeft vaak ook wel professionelere mailing tools in huis.

Wat een aanname.

Hoeveel e-mail ontvang je op dagbasis vanuit bedrijven / overheden waar je in de BCC staat? Nagenoeg geen! Dat heeft natuurlijk meerdere goede redenen.

De tip: E-mail wil je persoonlijk naar je ontvangers sturen, niet per 10, niet per 100, 1000 etc. Je wilt de naam van de ontvanger er ook inzetten.

Ook binnen je eigen team zou BCC bijna nooit de beste keuze zijn volgens https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0747563220302302

'BCC" is hoe dan ook een lapmiddel. Een beetje fatsoenlijke mailtool heeft gewoon een 'blind send'. In de 90's al...
En die kun je als default 'aan' zetten.

Tenslotte creëer je een soortgelijk effect door mail te personaliseren. Dan moet je het wel 1-voor-1 sturen. Maar dat zal wel te ingewikkeld zijn voor ambtenaren.

Voor "geplande grote bulk" zijn wel dingen ingericht.
En dan krijg je de "persoonlijke" touch Lieve Achternaam, Voornaam .


Het probleem zit 'm in de tussen tafellaken en servet - waarin de mail en de ontvangers nog 'handmatig' erbij gezocht worden en niet uit een bulk lijst komen .


Gaap .
Ook intern is BCC echt wel handig - generieke announcement beter BCCen, want er zijn altijd knuppels die 'reply all' doen met hun "dit is niet voor mij" , "unsubscribe" , of de out-of-office.

De BCC naar de manager als 'cover-your-ass' culture is vervelend, als dat in een organisatie nodig is .

Dat muntje is bij mij zeker wel gevallen. Alleen gaat in groepen samenleven twee kanten op. Je zegt zelf, mensen passen zich aan aan hun omgeving. Dat is dus die groep waarin ze leven. Waartegen ze zich dus ook moeten beschermen. Want die groepen, die zijn niet alleen maar fijn en lief. Er kruipen altijd oligarchen en politicos naar boven die die groepen gaan aansturen. Big Oil, Big Tech, Big Pharma, Big Gov.
Super fijn als mensen die zich van een betere kant laten zien niet worden afgestraft. De realiteit is dat dat wel gebeurt. Omdat de meeste in de groep individueel belang hebben bij dat het goede wordt afgestraft. Want de baas wil dat het wordt afgestraft, anders wordt de baas bang voor z'n eigen status. Wie niet meedoet met het afstraffen wordt zelf afgestraft.
Daarom moet je iets inbouwen waardoor het andersom ook wordt afgestraft als iemand echte fouten maakt. Anders gaat het niet werken.

Goed. Stel we doen wat jij voorstelt.
En dan....????

Hoe moeten ambtenaren dan hun werk doen.
Waar haal je de mensen vandaan die het werk, dat dan niet meer geautomatiseerd gedaan kan worden, moeten doen.
Want wettelijke verplichting.
Hoe kan de politiek haar digidrammen, sorry: digitaliseringsagenda, dan realiseren.

Zo maar een paar vragen.
Heb je daar ook concrete oplossingen voor?


Ik snap dat het frusterend kan zijn, als een mens een fout maakt en jij (of anderen) daar last van hebben.
Maar dat gebeurt niet alleen bij de overheid. Ook bij het bedrijfsleven gebeurt het bij de vleet. Ook met consequenties voor klanten (burgers).


Anderen hier hebben voorgesteld om medewerkers dan maar te (financieel) straffen.
Maar onze wetten voorzien daar niet in.
Het bedrijf/de organisatie is verantwoordelijk, Niet de werknemer.

Als een werkgever al zou proberen de schade te verhalen op een medewerker, dan zal hij een dossier opgebouwd moeten hebben, en kunnen aantonen dat hij (de werkgever) er alles aan gedaan heeft om die medewerker zijn/haar werk goed te laten doen.
In dit geval dus:
Is de medewerker bewijsbaar getraind in het juiste gebruik van het mailprogramma.
Heeft de werkgever een mailprogramma beschikbaar gesteld dat voldoet aan de (organisatie) eisen voor mailen met burgers. (En voldoen die eisen?)

Er is een goede kans dat een bestuursrechter de werkgever in het ongelijk zal stellen als die probeert de schade op een werknemer te verhalen, en de werknemer de gang naar de rechter maakt om dit aan te vechten.

Zelfs in de liberale arbeidsmarkt in de VS is de werkgever de pineut als er een fout gemaakt wordt of ze een rechtzaak aan de broek krijgen. Nooit de individuele werknemer. Niet voor zoiets.

eMail is aan het uitsterven, het zal nog wel even duren, maar het heeft de langste tijd gehad. Verklaar me voor gek, maar herinner het. Het idee was prachtig ooit, iedere instellingen een mailserver, smtp, pop imap, het verdwijnt allemaal en 2 of 3 big tech bedrijven lachen zich ziek want die krijgen inzicht in je hele communicatie en verdienen er nog geld aan ook. spf heeft het doorsturen_als_orgineel al om zeep geholpen, domme gebruikers zetten out-of-office aan zelfs als ze naar het toilet gaan. onder ieder bericht van 1 regel staat zomaar een handtekening met 6 logo-afbeeldingen, allerlei reclame uitingen en een disclaimer die onleesbaar is en waarschijnlijk ook geen stand houdt in de rechtbank, naast je mail programma moet je ook nog whatsapp en signal desktop gebruiken want dat staat er los van, en als er even te veel informatie in je mailbericht staat vraagt de ontvanger of het het via teams wil toelichten, wat dat is makkelijker dan heen en weer typen weer.

Zoals ik het heb meegemaakt waren de organisaties met ruimte voor dit soort menselijkheid juist productiever dan organisaties waar dat ontbrak, dus ik denk niet dat het botst met een rijke economie, ik denk juist dat het die ondersteunt.

Maar wat versta je onder productiviteit? We hebben de "move fast and break things"-mentaliteit die het mogelijk maakt om als een gek markten te veroveren en stinkend rijk te worden. Is dat werkelijk productief? Wel voor degenen die er stinkend rijk mee worden natuurlijk, maar parasiteren die niet op de rest van ons? De laatste tijd zie ik, vooral uit de VS maar hier begint het geloof ik ook, nieuws dat bedrijven grote aantallen werknemers lozen omdat ze het werk voortaan door AI laten doen. ChatGPT kwam pas drie jaar geleden publiek beschikbaar, en nu al zien we dat bedrijven allerlei varianten van generatieve AI inzetten om mensen te lozen. Dat gebeurt terwijl we weten dat die systemen hallucineren, maar de snelheid van de besparingen lijkt belangrijker te zijn dan correctheid. Move fast and break things. Is dat productief? In mijn ogen is dat destructief. En het lijkt wel alsof menigeen zich er toch op stort uit angst dat de concurrentie een voordeel haalt ermee. Knap krankzinnig in mijn ogen.

Kijk als tegenvoorbeeld naar hoe Linux zich ontwikkeld heeft (kernel en distro's). Een kwart eeuw geleden hoorde ik in het bedrijfsleven, zeker op managementniveau, nog voornamelijk wantrouwen ertegen. Vanuit de Hollandsche Handelsgeest gelooft (of geloofde?) menigeen heilig dat al het goede alleen maar van bedrijven kan komen. Hoe kon iets dat gratis was en door een stelletje hobbyisten werd gemaakt ooit iets voorstellen? Moet je zien waar het nu is: zowat overal. De kleinste embedded computertjes draaien erop, de grootste supercomputers ook, en alle maten daartussen. Het is dominant in cloudplatforms. Android gebruikt de Linux-kernel. Daar is Linux niet gekomen door met die "move fast and break things"-benadering markten te veroveren (al werken de nodige bedrijven die het gebruiken wel zo), daar is het gekomen door in het begin nog los van commerciële belangen rustig beter te worden, en toen commerciële partijen constateerden dat ze er voor veel toepassingen nooit meer rendabel tegenop konden boksen hebben die besloten dat ze beter bij konden dragen aan een gezamenlijke sterke basis waar ze iets concurrerends op kunnen baseren dan om te proberen met die basis zelf nog te concurreren.

Is dat niet waanzinnig productief gebleken? Niet op de korte termijn, maar wel op de lange. Niet in termen van schatrijk ervan worden maar wel in termen van overal toegepast worden en van algemeen nut zijn — wat rijkdom voor de hele samenleving is. Dus wat voor soort productiviteit moet je eigenlijk waarderen? Ik denk dat een vorm van productiviteit die gericht is op gestaag iets beter maken zonder geregeerd te worden door marktaandeel op de lange termijn meer oplevert dan dat gejaag om winst en marktaandeel. Maar uit dat winstbejag zijn tegelijk ook goede ideeën naar voren gekomen en omdat er geld achter zit worden zijn die ook snel beschikbaar, al kan datzelfde winstbejag het ook weer hard achteruit doen gaan. In een gezonde economie is er een goede balans tussen verschillende benaderingen, en naar mijn smaak slaat de balans momenteel veel te veel door naar dat competitieve gejaag, dat tegelijk creatief en destructief is, omdat er een opvatting over economie overheerst die dat het meest beloont.

Een sprinter is op de 100 meter sneller dan een marathonloper, maar een marathonloper haalt wel 42 kilometer. Er zijn langeafstandswandelaars die 80 of zelfs 100 kilometer op een dag lopen. Die winnen geen marathons of sprints maar komen wel verder dan die anderen. Ik zou zelf voor 100 kilometer meerdere dagen nodig hebben, helemaal geen behoefte hebben aan een wedstrijd, en veel meer van de omgeving opnemen dan al die anderen en daarvan genieten en leren. Wat is het productiefst? Het ligt er maar aan waar je dat aan afmeet.

Ik denk dat de langzame varianten heel veel bijdragen aan een rijke en welvarende economie, en dat daar ruimte voor moet zijn.

Dat e-mail gaat verdwijnen, willen bepaalde commerciele bedrijven jou graag wijsmaken omdat ze liever hun lucratievere dingen verkopen. Voorlopig is er in ieder geval nog steeds geen volwaardig alternatief voor e-mail.

Een groot voordeel van email is dat het niets anders vereist dan een account dat ook anoniem kan worden aangemaakt en waarbij de deelnemer zelf zijn nickname kan kiezen. Een ander voordeel is dat een email-adres makkelijk kan worden vervangen door een ander. Dit maakt het mogelijk om veilig te communiceren met mensen die je nog niet kent of nog niet goed kent.
De provider van een email-service is er voor de klant die het email-account en -adres aanmaakt. Dit geeft de klant (een burger, een mens) een relatief sterke positie.

Geen wonder dat heel veel overheden en bedrijven niet meer via email bereikbaar willen zijn. Zij willen niet dat de klant of de burger een sterke, onafhankelijke positie heeft, maar juist dat die een zwakke, afhankelijke positie heeft. Ze verplichten klanten om berichten via "webformulieren" in te sturen waarbij de klant gedwongen wordt meer persoonsgegevens te verstrekken dan nodig, en waarbij de klant vaak geen automatische bevestiging krijgt met de tekst van wat hij geschreven heeft. Die dwang tot onnodige gegevensverwerking is juridisch niet bestrijdbaar zolang die organisaties ook nog de mogelijkheid bieden om de organisatie per briefpost te benaderen. Ook al zijn de postzegels voor briefpost inmiddels schreeuwend duur geworden.

Email zal niet "uit zichzelf" uitsterven, want daarvoor is het voor mensen (burgers, klanten) te handig. Het is wel mogelijk dat overheden en grote bedrijven een manier zullen vinden om email onaantrekkelijk te maken door allerlei hindernissen in het gebruik te gaan installeren, d.w.z. door email feitelijk te gaan saboteren.

Wat een boel onzinnige discussie hier, zeg...
Dat terwijl dit helemaal geen 'technisch' probleem is. Een medewerker heeft hier een gigantische fout gemaakt die simpelweg helemaal nooit had mogen gebeuren, het staat erbuiten dat dit via e-mail is gebeurd.

Als je 100 brieven verstuurd, dan had dit toch ook gewoon 3x gecontroleerd moeten worden voordat men deze had verzonden?
En als het om gevoelige informatie gaat, dan gebruik je toch ook gewoon een '4 eyes' procedure?

Men is dus gewoon extreem nalatig geweest en procedures zijn duidelijk niet gevolgd.
Dat vereist in iedere normale organisatie dat dit bestraft wordt (bijvoorbeeld door ontslag) maar daar zit het probleem, bij de overheid krijg je simpelweg een aai over je bol...

Nou lekker, als het bij de overheid daarmee begint, wat weerhoudt mijn werkgever er dan van om iets gelijks in te voeren?
Elke fout die je maakt met afstraffen met korting op je salaris.

Het is helemaal niet handig. whatsapp is veel handiger. een bedrijf dat via whatsapp direct antwoord scoort veel beter op klantvriendelijkheid dan een klantenservice dat zich achter een info@ mail adres verschuilt en misschien binnen 72 uur of zo antwoord. Natuurlijk zal er een generatie blijven die nog blijft mailen. Net zoals er een generatie is die nog een vast telefoontoestel thuis heeft en een smartphone ernaast om de fotos van de kleinkinderen te kunnen ontvangen. Maar het is 'zoals alles' eindig,
Als ik een mailtje krijg van een klant, komt er prompt een whatsapp bericht achteraan: heb je mijn mail gezien?, Nee ik zit niet achter mijn computer veins ik dan ! Oh dan app ik het wel naar je, das net zo snel. - Nee meneer de klant, das veel sneller en had je gelijk moeten doen.

Je bedoelt dat het voor jou handiger is...
Ik ken ook bedrijven die gestopt zijn met e-mail omdat zij bellen handiger vinden.

Want heel Nederland heeft een whatsapp-"account" aan hun telefoonnummer gekoppeld?
En al die mensne die daar niet aan mee doen, moeten van jouw maar in de kou gezet worden. KUnnen niet meer met de oevrehid communiceren.

Alleen omdat whatsapp op jouw telefoon draait? ... En dus iedereen dat wel zal draaien. (fijne aanname)

Maar... Waarom dan niet Signal. Of Telegram. Of SMS.
Of gewoon allemaal een papieren nummertje trekken en fysiek bij een loket melden?

Dat lijkt mij allemaal beter dan een datagraaiend verlengstuk van FB gebruiken.
En zo zullen anderen andere voorkeuren hebben.

Je zegt het goed: "dit soort menselijkheid". Dat is de soort die de doelstelling van winstvorming op de korte termijn niet in de weg zit.
Dat is de menselijkheid die door de bedrijfsleiding geïnstrumentaliseerd kan worden zodat er meer geld verdiend kan worden.
Dat is een heel specifieke soort, die meestal beperkt is tot de omgangscultuur van de werknemers onderling. Vermoedelijk is door bedrijfspsychologen al tot op drie cijfers achter de komma uitgerekend hoeveel van deze vorm van menselijkheid zich verdraagt met de winstdoelstellingen van het bedrijf en wanneer er ingegrepen moet worden in deze cultuur omdat het break-even point gepasseerd is.
Ik heb het niet over productiviteit, maar over de hoogte van het GDP/ BBP, het totaal van de geldswaarde van alle transacties in een (nationale) economie.
Productiviteit als zodanig is al helemaal een relatief begrip in het kader van menselijkheid in de economie (bedrijfsleven) want om de arbeidsproductiviteit te verhogen wordt menige werknemer ontslagen om zijn werk te vervangen door techniek (automatisering). Is dat per definitie menselijk?
Nee, dat is alleen "productief" voor één procent van de bevolking (op wereldniveau).
Maar dat is wèl de richting waarin de Europese economie steeds meer uitgaat: het belang van een bedrijf voor de financiële markten.
Dit betekent dat het belang van de werknemers ("hun" bedrijf) nòg minder gaat wegen. Dan wordt een productief bedrijf verkocht op het moment dat er het meeste geld voor geboden wordt.
Dat is al heel lang aan de gang in Europa (neoliberalisering van een halve eeuw), maar deze versmalling van het bedrijfsdoel, richting de 1%-groep, is op dit moment aan het accelereren (financialisering van de economie).
Een bedrijf wordt m.a.w. niet meer opgericht om een duurzame positie en een zinvolle arbeidsplek voor haar werknemers te creëren (het Rijnlands ondernemingsmodel, waarbij continuïteit van de onderneming belangrijker is dan het nemen van een snelle kortetermijnwinst), maar om zo snel mogelijk verzilverd te worden. Zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Rijnlands_model.

Uiteraard is dat de mentaliteit van een horde sprinkhanen die een akker kaalvreten, maar dat is precies de dynamiek die aan de gang is.
Er is m.i. een stille "oorlog" aan de gang tussen degenen die het werk doen en de sprinkhanen, degenen die er met de opbrengsten vandoor gaan.
De oude begrippen van de eerbiedwaardige Karl Marx over het conflict tussen Kapitaal en Arbeid zijn hyperactueel.
Het hangt allemaal samen met hoe de economie georganiseerd is (wordt).
Onze economie is krankzinnig en mensvijandig/ destructief.
Onze economie is in de kern chaos en gebaseerd op 'the survival of the fittest' (darwinisme).
Niemand heeft overzicht, markten zijn vaak volatiel, het hangt aan mekaar van elkaar een poot uitdraaien, bluf en snelheid.
En natiestaten verhogen de chaos (ondoorzichtigheid) door direct te interveniëren in de economie (bijvoorbeeld economische oorlogvoering o.b.v. sancties).
Het proces van vraag en aanbod van producten en diensten, productie en consumptie, wat de kern van de economie is en de prijsvorming die daarop gebaseerd moet zijn, wordt voortdurend verwrongen, scheef getrokken, geperverteerd en misbruikt voor andere doeleinden.
Omdat niemand overzicht heeft, alleen hele machtige partijen/ monopolies, die markten kunnen manipuleren, is iedereen gevoelig voor kuddegedrag en aapt de ander na uit angst om de boot te missen.
Het is allemaal een gevolg van te weinig overzicht in en controle van de economie waardoor elk bedrijf zich overgeleverd voelt en voor een groot deel blind vaart op de golven van de oceaan van de wereldeconomie.

Een economie kan alléén aan iedereen ten goede komen als het gebaseerd is op het principe van broederschap - dat is een begrip uit de Franse revolutie (1789-1799).
Dat is het tegenovergestelde van concurrentie.
Concurrentie is een economisch principe dat uit de koker komt van de "1%-groep", het is een vorm van verdeel_en_heers, die toegepast wordt op de organisatie van de economie.
Je zou het ook een imperialistisch concept kunnen noemen, wat gebaseerd is op verovering en onderwerping (asymmetrie).
Wij worden dus allemaal systematisch gebrainwashed om te denken dat we de ander moeten kapot concurreren. Hoezeer wij daarmee voor de gek gehouden worden bewijzen de monopolies en grote bedrijven zelf: die doen vrolijk aan kartelvorming, samenwerken dus.
Het gaat erom om samen te werken om samen te kunnen overleven.
Dat is een heel andere doelstelling dan in je eentje overleven omdat je het machtigst bent geworden.
Verkeerd gebruikte macht is de grootste valkuil van de mens(heid).

Jouw voorbeeld van de creatie van Linux is een voorbeeld van samenwerking van wat jij "hobbyisten" noemt, mensen die de motivatie hebben om iets te maken wat intrinsieke kwaliteit heeft (een goed product), niét wat het meeste geld oplevert.
Onze economie wordt pas goed op het moment dat dergelijke hobbyisten binnen het bedrijfsleven dat werk betaald kunnen doen omdat dat bedrijfsleven (in grote lijnen) dezelfde doelstelling heeft als deze "hobbyisten": duurzame kwaliteit voor zoveel mogelijk mensen (universeel).

Ik heb een paar bezwaren tegen whatsapp:

• Ik houd niet van chat-applicaties. Ik heb in de jaren negentig een tijdje ICQ geprobeerd, wat toen hot was, en ik merkte dat ik een communicatiemedium dat voortdurend om aandacht vraagt terwijl ik me op andere dingen zit te concentreren vreselijk vind. Als ik interactieve gesprekken wil bel ik liever, zodat je even met elkaar bezig bent en niet met een paar dingen door elkaar, en als niet duidelijk is hoe snel reacties komen communiceer ik liever via een medium waarbij je wat langere lappen tekst opschrijft en de tijd neemt om op wat langere teksten te antwoorden.
• Ik heb (en wil) geen smartphone en ik kan Whatsapp niet draaien op mijn toestel. Whatsapp, en vele andere chat-applicaties, zijn om voor mij raadselachtige redenen wel allemaal aan een telefoonnummer gebonden.
• Whatsapp is aan een specifieke leverancier gebonden (wat ICQ ook was overigens), terwijl het internet juist is aangeslagen en groot is geworden omdat de communicatieprotocollen niet aan specifieke leveranciers of providers waren gebonden. Ik heb destijds met de nodige verbijstering gadegeslagen hoe mensen massaal juist die gesloten wereldjes omarmden, kennelijk totaal gespeend van ook maar het geringste besef dat supplier lock-in in je nadeel werkt.
• Whatsapp is van Meta, en Meta is een bedrijf dat de AVG met voeten treedt en doelbewust met smoesjes de procedures zo lang mogelijk rekt; een bedrijf dat willens en wetens media ontwerpt om verslavend te zijn; zonder schroom veel meer met derden heeft gedeeld dan ze gebruikers lieten weten, zoals blijkt uit het schandaal rond Cambridge Analytica; kortom een bende schurken. Daar ga ik echt geen account aanmaken. Dit is overigens een van de manieren waarop supplier lock-in in je nadeel werkt. Je negeert het kennelijk, maar het is er wel degelijk.

Als je een ander open protocol weet, dat net als e-mail 1:1, 1:n en n:m-communicatie ondersteunt, asynchroon en met de mogelijkheid bijlages mee te sturen, dat gebaseerd is op open standaards en door allerlei providers ondersteund wordt en communicatie met gebruikers bij andere providers moeiteloos toestaat, en waar je de optie hebt om de ontvangen en verzonden berichten op je eigen pc te bewaren in plaats van bij de provider, dan hoor ik het graag. Er is op e-mail echt wel het nodige aan te merken, maar het heeft ook eigenschappen die ik serieus waardeer.

Waarom kan je de mail niet op je smartphone lezen en beantwoorden? Is dat misschien waarom het 72 uur duurt? Regel dat eens goed in plaats van je klanten voor te liegen.

Verreweg de meest mensen hebben whatsapp ja, niks mis met Signal, het is alleen minder gangbaar, Telegram idem dito.

Schijnt dat de overheid ook Facebook gaat gebruiken voor hun communicatie, daar kunnen ze het beste sommige bevolkingsgroepen bereiken, dat kun je gek vinden, of ongepast, maar het gebeurt wel.

Voor de brief per post was iedereen met een huisadres bereikbaar. Maar een mailadres heeft lang niet iedereen meer. Een smartphone met Whatsapp of Signal soms is wel gemeengoed. En als die gebruiker al een mailadres heeft is het oud gmail of hotmail adres waar die niet meer in kijkt.

Die 72 uur zit hem niet in het beantwoorden per email, maar in het uitzoeken zelf.

Bij een grotere organisatie, zoals een gemeente, komt je vraag uit bij een klant contact centrum (of zoiets). Een centrale ingang, die de vragen doorzet naar de relevante afdeling. De kenniswerkers/specialisten van die afdeling moeten die vragen tussen hun andere werk heen uitzoeken en beantwoorden. Dat kost gewoon tijd. Vandaar die standaard max. 72 uur.
Whatsapp zal dat niet gaan versnellen. Dat uitzoeken moet nog steeds gebeuren. Het is niet alsof speciaal jouw dossier juist dan bovenop enige stapel ligt als jij appt. :-)
Oh, en dan loop je nog het risico dat je whatsapp-adres bij de afdeling communicatie uitkomt ipv het KCC. Wat extra vertraging kan opleveren. Want niet hun prio1-ding. In ieder geval in de aanloopfase.

Waarom wil iedereen 24/7 meteen antwoord ergens op hebben tegenwoordig? Vanwaar al die haast en ongeduld?
Wat is er erg aan om tijd in je eigen processen in te ruimen om vragen te stellen en antwoorden terug te krijgen. Al is dat 3 dagen later.

Het lijken wel verkiezingsuitslagen. Die willen politici ook 1 minuut na sluiten van de stemlokalen hebben. Terwijl ze zelf maanden onderhandelen over de uitslag eer er een regering geformeert is.

Hou er gewoon rekening mee. Onthaast.
Dat is ook nog eens mentaal en fysiek gezonder.

Ik heb dit meegemaakt in een software bedrijf waar ik werkte. De programmeur zag het verschil niet tussen addTo en setTo. En zo werd hetzelfde mail object herhaaldelijk gebruikt voor elke email die verstuurd werd, waarbij de "to"-lijst steeds groter werd. Ik geef toe het kan verwarrend zijn en als je dan nog eens niet fit bent maar de hele nacht had zitten te gamen (zoals hij deed) dan maak je dit soort fouten. Melding gemaakt bij AP. Wel beschamend, maar fouten maken blijft menselijk. Het is misschien wat borderline om meteen maar toegang voor complete groepen te blokkeren.

Oeps, dan kan de andere code die die man gemaakt heeft ook beter nog eens nagekeken worden als je + en = al door elkaar haalt, zal er nog wel wat meer mis zijn vrees is. Maar bovenal als het klaar is, dan laat je toch eerst iemand testen of je programma het goed doet voordat je het in productie gaat gebruiken, daar heb heb je beta-testers voor, zeker als je weet dat die programmeur de hele nacht gamet ( doen de meesten want veel programmeurs hebben adhd )

Bij grote bedrijven, gaan al dit soort communicaties bijna altijd via een tool, waarin zowel whatsapp ald email verwerkt wordt.

of hij is gewoon een mens....

Ik heb ook wel eens een collega gehad die een vlan op een cisco switch moest toevoegen. Hij was alleen vergeten het woordje "ADD" op de CLI te gebruiken. Niet leuk, als het poortje de uplinks van je core switch zijn. Was een mooi voorbeeld van haastige spoed....., maar ook mens zijn.

En als het echt heel belangrijk is krijg je uiteindelijk wel een brief.

Zeker hoor, wilde ook niemand beledigen, integendeel: alle respect juist voor deze mensen!
Maar nog steeds, als je iets programmeert: laat eerst door anderen testen of het werkt.
En niets is zo leerzaam als je eigen fouten, je collega zal die ADD nu vast ook nooit meer vergeten.