Door Anoniem: Door Anoniem: Door Anoniem: Als de Nexit voorstanders hun wens nu eens uitwerken als een ICT project voorstel.
Beschrijf het doel wat je wilt bereiken.
Wat er voor gedaan moet worden.
Welke resources (tijd, geld, menskracht) daarvoor nodig is
Wat de randvoorwaarden zijn voor een succesvolle Nexit
Wat de risico's zijn, en hoe je die denkt weg te nemen of sterk te verminderen
Wat de baten en lasten zijn. Zowel financieel als (in dit geval) maatschappelijk
Oh, en vermeldt ook meteen even wat je faalcriteria zijn.
Dus adhv welke meetpunten we kunnenconcluderen dat het project gefaald heeft. (denk aan: projectekosten overschrijving van..., of tijd overschrijding van..., of economische schade van...)
Aangezien dit een soort van "overheidsproject" is, is dit bijna een vereistte.(..)
Hier begint het interessant te worden: de faalcriteria.
Want laten we eens naar de
faalcriteria van de EU (en de euro want die is vanuit dezelfde gedachtegang gecreëerd) kijken.
Die faalcriteria zijn fictief want noch het introduceren van de EU noch de euro zijn ooit volgens faalcriteria beoordeeld; die zijn gewoon ingevoerd vanuit het instinct dat het de Europese economie sterker maakt dan zònder.
Dus dan verschuiven de faalcriteria naar de economie.
En dan komen we op het bijzonder interessante issue:
voor wie de economie werkt, waaraan het succes wordt afgemeten.
Voor wie werkt de economie (en dus de EU) ? Voor het
grootkapitaal.
De economie volgt dus de logica van de sterkste in de economie, oftewel 'winner takes all'.
Dat is de koude en glasharde (economische) calculatie achter de EU: de (darwinistische) 'survival of the fittest'.
Nederland heeft daar vanuit het verleden (VOC - mentaliteit) goede kansen voor. Dus daarom blijft Nederland in de EU ondanks dat ze een netto bijdrager is. De Nederlandse bevolking heeft nog steeds een VOC -mentaliteit (cententellers) en laat zich daar heel goed verder op trimmen: alles voor de economie!
Omdat een strikt darwinistisch concept de Europese bevolking maar zou afschrikken is de EU voorzien van een heel
ideologisch gebouw met termen, zoals vrijheid, gelijkheid, vrede, democratie, recht, solidariteit, opkomen voor de zwakken, geld herverdelen voor zwakke regio's, etc. De sociaaldemocratische beloften in een Europees jasje.
Maar de sociaaldemocratie heeft niet voor niets het veld moeten ruimen voor het neoliberalisme: economische noodzaak.
Maar dat zegt de EU niet.
Wat de EU zegt is altijd iets anders dan wat ze doet. Omdat de economische waarheid niet aan de bevolking verkocht kan worden.
De EU is m.a.w. de extra intermediërende laag die tussen het regerende grootkapitaal en de bevolking is aangebracht: een ideologisch "stootkussen" om de bevolking niet meteen in opstand te laten komen doordat ze ziet wat er aan het gebeuren is in de economie: dood aan de bevolking.
Daarom gaat een Nexit niet gebeuren.
Omdat Nederland kampioen is in het volgen van economische noodzakelijkheden.
En bij die economische noodzakelijkheden hoort ook: het opheffen van vrijheid en privacy ten bate van het grootkapitaal.
Want daar gaat het om bij de EU en niets anders.
Je betoog klinkt overtuigend omdat het veel stellige uitspraken bevat, maar inhoudelijk is het vooral een opeenstapeling van onbewezen aannames.
Onbewezen aannames? Dat zijn onderbouwbare feiten en voorspellingen (over een Nexit).
Vrijwel iedere kernstelling wordt als feit gepresenteerd zonder dat daar bewijs voor wordt geleverd.
Ik veronderstel de bijbehorende feiten als zijnde bekend.
Je begint met de stelling dat de EU en de euro nooit aan faalcriteria zijn getoetst. Dat is onjuist. De invoering van de euro was juist gebaseerd op de Maastrichtcriteria: begrotingstekort, staatsschuld, inflatie, rente en wisselkoersstabiliteit.
Hoezo zijn dat faalcriteria? Zie beneden.
Daarnaast zijn de EU en de euro al decennialang onderwerp van evaluaties door onder meer de Europese Commissie, de Europese Rekenkamer, nationale rekenkamers, het IMF, de OESO en wetenschappelijke instituten. Je kunt die evaluaties bekritiseren, maar doen alsof er nooit is geëvalueerd is simpelweg feitelijk onjuist.
Is er sprake van evalueren a.h.v. faalcriteria die vóór het ontstaan van de EU en de euro zijn opgesteld? Zie beneden.
Vervolgens beweer je dat de EU uitsluitend "voor het grootkapitaal" werkt. Dat is een politieke overtuiging, geen feitelijke conclusie.
Nee, dat is geen politieke overtuiging, maar het resultaat van economische analyse.
Monopolievorming is inherent aan kapitalisme en het kapitalisme is op zo'n manier georganiseerd dat degene met het meeste kapitaal in principe steeds rijker wordt. Ten koste van de rest.
De EU laat dit economische principe intact.
Als dat werkelijk het doel was, waarom heeft de EU dan:
* de strengste privacywetgeving ter wereld ingevoerd (AVG);
* miljardenboetes opgelegd aan bedrijven als Google, Microsoft, Intel en Apple wegens machtsmisbruik;
* de Digital Markets Act en Digital Services Act ingevoerd om de macht van Big Tech juist te beperken;
* consumentenrechten, productveiligheid, werknemersrechten en milieunormen fors uitgebreid;
* honderden miljarden euro's aan cohesie- en structuurfondsen uitgekeerd aan economisch zwakkere regio's?
Dat zijn stuk voor stuk maatregelen die juist ingrijpen in de vrije markt en de macht van grote ondernemingen beperken. Dat is moeilijk te rijmen met het beeld van een project dat uitsluitend in dienst staat van "het grootkapitaal".
Geen enkele van de bovengenoemde maatregelen is een serieuze bedreiging van de macht van Big Corp. Het nettoresultaat is het behoud van de macht van Big Corp.
De grondslagen van kapitaalsvermeerdering, die liggen in de bescherming van de eigendom (een bedrijf is eigendom van degenen die de aandelen bezitten) worden met geen vinger door de EU aangeraakt.
De macht van bedrijven wordt bepaald door hun rijkdom. Daarmee wordt alles gekocht: van parlementariërs (wetgevers) tot bewapening (het geweldsmonopolie van de staat treedt in actie zo gauw jij onbevoegd een fabriek aanraakt). Europese staten worden geleid door Big Corp.
Daarna introduceer je de term "darwinisme". Dat is retoriek, geen analyse. Economische concurrentie is niet hetzelfde als sociaal darwinisme.
Jawel. Zeker in het huidige kapitalistische systeem is economische concurrentie darwinistisch: de sterkste wint.
Om de economie menselijker te maken zou ze niet op concurrentie, maar op samenwerking gebaseerd moeten zijn. In de economie zou het Franse ideaal van broederschap ontwikkeld moeten worden.
Bovendien kent de EU juist uitgebreide herverdelingsmechanismen. Jaarlijks vloeien tientallen miljarden euro's naar armere lidstaten via cohesiefondsen, landbouwsubsidies en regionale ontwikkelingsprogramma's. Dat staat haaks op een systeem waarin uitsluitend de sterkste zou overleven.
Dat klopt, herverdeling is een manier om de polariserende brokken die door de kapitalistische economie gemaakt worden enigszins op te vangen voor de bevolking (in bepaalde regio's). Maar het is natuurlijk maar een hulpmiddel met een beperkte waarde en heeft meer weg van symptoombestrijding bij maatschappelijke ongelukken dan van het aanpakken van het onderliggende systeem waarin alle economisch handelen uitsluitend gestuurd wordt door een maximaal winststreven op de korte termijn voor de aandeelhouders. In dat opzicht is herverdeling meer het gladstrijken van plooitjes. En wanneer de fondsenpot van de EU leeg is dan is het einde oefening .
Een dergelijke herverdeling is dus oppervlakkig en in laatste instantie afhankelijk van het gunstige verloop van de economie omdat de afdrachten van de lidstaten die de pot vullen uit de belastingopbrengsten van de lidstaten betaald worden.
Het zijn een soort zoethoudertjes voor de bevolking net zoals een (nationaal) uitkeringsstelsel (voor bijstand, werkloosheid, ziekte e.d.) omdat de kapitalistische economie toestaat dat mensen überhaupt ontslagen mogen worden. Een economisch systeem waarin dat niet zou mogen omdat iedereen recht op werk heeft zou uitkeringen van de staat overbodig maken.
Dergelijke staatsuitkeringen zijn in wezen een voorbeeld van het socialiseren van bedrijfslasten ten bate van het privatiseren van bedrijfsbaten.
Peutert de EC überhaupt aan de voortdenderende macht van het (groot)kapitaal? Ik zie het niet.
In feite zou een staat of een samenwerkingsverband zoals de EU zichzelf overbodig moeten maken t.a.v. het reilen van de economie door meer menselijkheid in het economische systeem te brengen. De EU doet in dat opzicht het tegenovergestelde: die probeert zichzelf juist steeds onmisbaarder te maken. Ik vind dat contrair aan het creëren van een gezond economisch handelen.
Herverdeling is daarmee het proberen te lijmen wat voortdurend toegestaan wordt om kapot te maken. Ook de oplossingsaanzetten van het WEF in deze (maatschappelijke verantwoordelijkheid van aandeelhouders) schieten tekort.
Met regio's speelt uiteraard ook iets anders: niet elk gebied binnen het territorium van de EU is even geschikt om dezelfde soort economische productie te ontwikkelen. Daar heersen de wetmatigheden van de planeet aarde: klimaat, wat zit er in de grond, e.d.
Een rationele economie is een economie waarin de afstemming op de natuurlijke gesteldheid van het gebied optimaal is; zaken moeten geproduceerd worden op de daarvoor meest gunstige plek op aarde.
Ik vind het bijvoorbeeld absurd dat in postzegelland Nederland voedsel voor de export verbouwd/ geteeld wordt; zoiets moet je in Oekraïne doen (graan).
Je moet zorgen dat de economie werkt, voor de gemeenschap, en op de meest optimale plek op aarde.
Herverdeling is een concept van pappen_en_nathouden omdat de onderliggende economie niet deugt.
Verder heb ik sterk het gevoel dat die Europese eenheid min of meer tegen de zin van de lidstaten in afgedwongen wordt en dan vervolgens wordt afgekocht met een zak "Europees" geld of andere privileges die door het "keizerlijke" hof in Brussel uitgedeeld worden (bij goed gedrag).
Ook de uitspraak "de EU zegt altijd iets anders dan zij doet" is niet verdedigbaar. "Altijd" is een absolute claim. Eén tegenvoorbeeld is voldoende om haar te weerleggen. Denk aan:
* afschaffing van roamingkosten;
* invoering van één interne markt;
* wederzijdse erkenning van diploma's;
* uniforme productveiligheid;
* bescherming van passagiersrechten;
* gezamenlijke sancties tegen Rusland;
* de AVG.
Je kunt vinden dat deze maatregelen onvoldoende zijn of ongewenst, maar ze laten zien dat de EU regelmatig precies doet wat vooraf als doel is aangekondigd.
Ja, maar daar sloeg de zin "de EU zegt altijd iets anders dan zij doet" niet op. Die zin slaat op het feit dat de economische waarheid van het neoliberalisme, de absolute voorrrang van het kapitaal over de arbeid, van de economie boven de mens, door de EU gediend wordt, maar
niet als zodanig aan de bevolking gepresenteerd wordt.
De EU is bezig om in navolging van de VS de economie te financialiseren (alle economische waarde verplaatst zich naar de financiële markten).
Dit gaat ten koste van de productieve economie waar de massa van mensen van moet leven.
De EU werkt m.a.w. alleen aan het behoud van de status quo: het instandhouden van een destructieve economie.
Vervolgens stel je zonder enig bewijs dat de EU een "ideologisch stootkussen" is tussen bevolking en grootkapitaal. Dat is een complottheorie-achtige bewering: je schrijft intenties toe aan miljoenen betrokkenen zonder daar bewijs voor te leveren. Voor zo'n verstrekkende claim is buitengewoon sterk bewijs nodig, en dat ontbreekt volledig.
Les 1: de macht complotteert altijd.
Dat is zelfs op zuiver logische gronden (dus nog zonder empirisch bewijs) te verdedigen.
Geen enkel ander complot kan daar aan tippen.
Verder is het niet zo dat miljoenen betrokkenen de
intentie moeten hebben om aan een ideologisch stootkussen voor het grootkapitaal mee te werken. Er zijn heel veel mensen die gewoon hun werk doen, waarvan ze denken dat dat een goed idee is, en waarmee ze geld kunnen verdienen om geen armoe te hoeven lijden en waarmee ze ook dingen kunnen doen, die leuk zijn. Niet teveel kritisch nadenken over wat je eigenlijk aan het doen bent helpt daar enorm bij.
Dat wordt vergemakkelijkt omdat de economie nodeloos ingewikkeld wordt gemaakt, wat vooral op het conto van de financiële wereld te schrijven is. De financiële wereld draait op speculatie, bluf, manipulatie en zoveel mogelijk maskeren wat er gebeurt. Dat is grotendeels een fantoom-economie die geen enkele bijdrage levert aan de productieve economie; een parasiet kortom.
M.n. hoofarbeiders, dus het hoger opgeleide deel van de bevolking is getraind om beleid m.b.v. goed klinkende ideeën (de ideologie) te verdedigen - hoe hoger, hoe ergerDoor een gebrek aan kritische distantie, die ook al lang niet meer in een opleiding geoefend wordt, onderkennen deze mensen niet dat ze een ideologie verdedigen - politieke dogma's dus.
Deze mensen werken dus allemaal mee aan het ideologische stootkussen zonder dat ze dat in de gaten hebben. Dat is de raffinesse van de macht.
Het is voldoende dat alleen de echt machtigen aan de top complotteren (hun belangen op elkaar afstemmen). Aangezien de macht top-down werkt -zo is de besluitvorming in onze maatschappij geregeld, alles via hiërarchieën, die meer of minder steil kunnen zijn- wordt het belang van de machtigen van boven naar beneden doorgegeven en gewaarborgd.
Daarvoor hoeft het allergrootste deel van de mensen niet het idee te hebben dat ze in feite voor het behoud van de macht helemaal bovenin werken, liever niet zelfs. Ze moeten meewerken, dat is wat telt. Zelfs als ze zich daar niet van bewust zijn omdat ze bijvoorbeeld geen zin hebben om al teveel over hun (hoofd)werk na te denken is dat prima voor de machtigen bovenin.
De ironie is bovendien dat je precies doet wat je de EU verwijt. Je bekritiseert het ontbreken van objectieve succes- en faalcriteria, maar vervolgens introduceer je zelf ook geen enkele meetbare maatstaf. Je noemt geen economische indicatoren, geen kosten-batenanalyse, geen risicoanalyse, geen uitvoeringsplanning en geen toetsbare voorspellingen. Alles blijft op het niveau van politieke overtuigingen.
De aanleiding voor mijn post was de kritiek op de Anoniem waarop ik reageerde, die vond dat wanneer mensen voor een Nexis zijn ze o.a. van tevoren faalcriteria moeten opstellen om aan hand daarvan te kunnen bepalen wanneer de Nexis als mislukt beschouwd moet worden.
Ik reageer dus niet direct op de EU, die zonder faalcriteria gestart is, maar op @Anoniem die, die eis aan Nexitteers stelt.
Dat vond ik een opmerkelijke eis tegen de achtergrond van het ontstaan van de EU.
Want ik blijf erbij, dat de EU geen criteria heeft opgenomen in haar verdragen (en ook niet vooraf heeft overwogen) waarbij de EU als mislukt beschouwd moet worden waarbij vervolgens in een ontbindingsmechanisme is voorzien waarbij de EU weer in de haar samenstellende delen ontbonden wordt.
De EU streeft wel naar doeleinden, een politieke unie bijvoorbeeld (hoewel dat niet hardop gezegd mag worden, maar de bemoeienissen van Ursula von der Leyen zijn in wezen daarop gericht) en meet de voortgang van het bereiken daarvan wel (waarnaar jij vermoedelijk met de term "evalueren" verwijst), maar dat is niet hetzelfde als het meten a.h.v. faalcriteria.
Voorzover ik weet is de EU niet begonnen met in het achterhoofd: wanneer moeten we omdraaien? Dat omdraaien zit gewoon niet in het concept.
De EU is begonnen met het idee om de Europese economie sterker te maken en de enige mogelijkheid die ze daarvoor zag is de eenwording van de markt en het egaliseren van (de politiek van) alle lidstaten. Haar ontwikkeling bestaat eruit om de lidstaten zoveel als mogelijk op dit spoor te krijgen. Ik heb niet de indruk dat er iemand in Brussel bezig is met het afbouwen van de EU. De EU is juist bezig om meer geld los te krijgen van de lidstaten en produceert steeds meer regels. Dat ziet eruit als een stevige consolidatie en zelfs uitbreiding van haar macht en Von der Leyen is een zeer competente kracht in dit opzicht.
De vraag of de EU faalt of juist succesvol is, is zeer complex. En hangt natuurlijk van je criteria af. Ik ga mij niet aan een overall oordeel wagen.
En daarmee ontwijk je precies de oorspronkelijke vraag. De vraag was niet: **"Wat vind je van de EU?"** De vraag was: **"Werk Nexit uit als een serieus overheidsproject."**
Ja kijk,
die vraag beantwoord ik inderdaad niet.
Ik reageer op de eis van faalcriteria die @Anoniem invoert en dan vind ik dat er aan de Nexitteers (waartoe ik mezelf
niet reken) een oneerlijke eis gesteld wordt omdat die eis v.z.i.w. niet bij het ontstaan van de EU gesteld is.
Ik ontwijk dus niets, maar ik ga niet in op onderstaande verlanglijst omtrent een Nexis-project:
Dat betekent:
* concrete doelstellingen;
* planning;
* begroting;
* juridische risico's;
* economische scenario's;
* uitvoeringsstrategie;
* succescriteria;
* én vooraf vastgestelde faalcriteria.
Als je die niet kunt formuleren, is dat veelzeggend. Dan blijkt Nexit geen uitgewerkt beleidsvoorstel te zijn, maar vooral een politieke wens. Juist daarom is de vergelijking met een ICT-project zo sterk: een project zonder planning, risicoanalyse, budget en objectieve succes- en faalcriteria zou in elke professionele organisatie onmiddellijk worden afgewezen. Waarom zou voor een van de grootste staatskundige operaties uit de Nederlandse geschiedenis een lagere standaard mogen gelden?
Niet omdat ik moeite heb met die lijst, maar met het laatste punt: de faalcriteria.
En ik heb dus geen politieke wens voor een Nexis, maar ik juich de bewustwording die deze gedachte genereert toe.
